Γκίντερ Γκρας: Εγώ έγραψα το ποίημα για την Ελλάδα

• 

Ο Γερμανός νομπελίστας Γκίντερ Γκρας, επιβεβαίωσε ότι έγραψε ποίημα για την Ελλάδα, τασσόμενος στο πλευρό της χώρας μας.

Ο Γκίντερ Γκρας διάβασε στο κρατικό ραδιόφωνο της Βρέμης, στίχους από το ποίημα δίνοντας ουσιαστικά την απάντησή του στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, η οποία υποστήριξε ότι ο νομπελίστας δεν έγραψε ποτέ αυτό το ποίημα, και στην πραγματικότητα επρόκειτο για φάρσα του περιοδικού Titanic.
"Εγώ είμαι ο συντάκτης αυτού του ποιήματος. Το κακόβουλο δημοσίευμα της Frankfurter Allgemeine Zeitung δείχνει το χαμηλό επίπεδο αυτής της εφημερίδας" είπε ο νομπελίστας.
Η εκπρόσωπος του Γκίντερ Γκρας, ερωτηθείσα σχετικά, απάντησε ότι ο κ. Γκρας απάντησε με τους στίχους του και δεν χρειάζεται να λεχθεί κάτι παραπάνω.
Στο ποίημά του ο Γκίντερ Γκρας κατηγορεί την Ευρώπη για τη στάση της απέναντι στην Ελλάδα, που δοκιμάζεται σκληρά, λόγω της οικονομικής κρίσης.
Το ποίημα του Γκίντερ Γκρας
"Η Ντροπή της Ευρώπης"
"Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές· κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το λίκνο.
Όσα εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα.
Σαν οφειλέτης διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά.
Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που Εσύ φυλάττεις.
Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.
Ελάχιστα αποδεκτή Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της, κάποτε, από Εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί.
Χώρα χωρίς δικαιώματα, που η ισχυρογνώμων εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το ζωνάρι.
Σ' Εσένα αντιστέκεται φορώντας μαύρα η Αντιγόνη, και σ' όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός, που Εσένα φιλοξένησε.
Όμως, έξω από τη Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού στοιβάζουν στο δικό Σου θησαυροφυλάκιο.
Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω.
Θα καταραστούν εν χορώ, ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί, που τον Ολυμπό τους η δική Σου θέληση ζητάει ν' απαλλοτριώσει.
Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη,  δημιούργησε".

Πηγή: yahoo

Ανακαλύφθηκαν δύο νέες, άγνωστες ως τώρα σελίδες του «Μικρού Πρίγκηπα»

Που δίνουν λίγο ακόμα χρώμα στο αξεπέραστο βιβλίο

Ο «Μικρός Πρίγκιπας» δεν είναι απλά ένα βιβλίο, είναι ένα φαινόμενο. Από το 1943, όταν εκδόθηκε, μέχρι σήμερα, έχει πουλήσει 140 εκατομμύρια αντίτυπα. Μπλούζες, πετσέτες, μολύβια, κασετίνες, καλειδοσκόπια και χίλια δυο άλλα αντικείμενα με την πασίγνωστη μορφή του Πρίγκιπα προσφέρονται για να ξεδιψάσουν οι φανατικοί του βιβλίου που ξέρουν τα πάντα γύρω την ιστορία, τα νοήματά της, το συγγραφέα και παρόλ’ αυτά, παραμένουν διψασμένοι.
Η ανακάλυψη που έγινε πριν από μερικές μέρες και μεταδόθηκε από το AP θα δώσει στους εραστές του βιβλίου μια νέα, συναρπαστική πτυχή: δύο νέες σελίδες βρέθηκαν στα χέρια ενός ιδιώτη, με το χαρακτηριστικό υδατογράφημα και την γραφή του συγγραφέα,  Antoine de Saint-Exupery. Η αυθεντικότητα είναι σίγουρη πέρα από κάθε αμφιβολία.
Στην πρώτη σελίδα υπάρχει ένα κείμενο που έχει συμπεριληφθεί σχεδόν αυτούσιο στο βιβλίο. Όμως το κείμενο στη δεύτερη είναι εντελώς καινούριο.





Ο Μικρός Πρίγκηπας φτάνει στη γη και το πρώτο πρόσωπο που συναντάει είναι ένας νέος χαρακτήρας, ο οποίος περιγράφεται ως «ο πρέσβης του ανθρώπινου πνεύματος». Ο «πρέσβης» είναι πολύ απασχολημένος και λέει ότι ψάχνει μάταια μια χαμένη λέξη με έξι γράμματα. Το νόημα δεν είναι αμέσως σαφές.



Ο Olivier Devers, ειδικός σε θέματα Antoine de Saint-Exupery, πιστεύει ότι αυτή η σελίδα αποδεικνύει την υποψία που συμμερίζονται πολλοί: ότι το βιβλίο φέρει το μήνυμα κατά του πολέμου.  «Ήταν ένας ονειροπόλος, και αντιμετώπιζε τον πόλεμο με τα όνειρα. Η λέξη με τα έξι γράμματα που ψάχνει ο Πρέσβης αλλά δε μπορεί έχει ανθρωπιστικό νόημα. Από τα συμφραζόμενα προκύπτει ότι η λέξη που δε μπορεί να βρει είναι η λέξη «guerre» (πόλεμος). Επειδή δεν την προφέρει, το νόημα είναι ακόμη πιο ισχυρό.



Οι σελίδες θα πωληθούν σε δημοπρασία στο Παρίσι, στις 16 Μαΐου και η εκτιμώμενή τους αξία είναι 50 με 60 χιλιάδες ευρώ.


πηγή:http://www.lifo.gr/

Μία Μπάρμπι για τα παιδιά με καρκίνο

 

 

Σύμφωνα με ανακοινωθέν του, ο κατασκευαστής παιχνιδιών Mattel από τις αρχές του 2013 θα κυκλοφορήσει μια φαλακρή κούκλα - στηρίζοντας ψυχολογικά τα παιδιά με καρκίνο.

"Η φίλη της Μπάρμπι θα μπει, πολύ σύντομα στην καθημερινή μας ζωή καθώς μας το ζήτησαν 157 χιλιάδες άνθρωποι, μέσω Facebook", αναφέρει η εταιρεία.

Η "Φίλη της Μπάρμπι" - της κούκλας με τη μεγάλη απήχηση στον παιδόκοσμο, την οποία ο Mattel κατασκεύασε πριν χρόνια -, θα δωρίζεται στα παιδιά με καρκίνο, που υποβάλλονται σε θεραπεία σε νοσοκομεία του Καναδά και στις ΗΠΑ, λέει το ίδιο ανακοινωθέν.

Τα αξεσουάρ της; Θα είναι μια συλλογή καπέλων, μαντηλιών για το λαιμό, αλλά και περουκών.

"Θέλουμε να μπορούν να παίξουν με την 'φίλη της Μπάρμπι' τα παιδιά εκείνα, που χρειάζονται περισσότερο τέτοιο παιχνίδι... ο γνώμονας μας, εν προκειμένω, δεν είναι το κέρδος", ανέφερε ο εκπρόσωπος της ίδιας εταιρίας, Αλάν Χίλοβιτζ, συνομιλώντας με το

πηγή:protothema

Tσαρλς Ντίκενς: 200 χρόνια από τη γέννηση του κριτικού της φτώχειας

Διακόσια ακριβώς χρόνια μετά τη γέννηση του Τσαρλς Ντίκενς - γεννήθηκε σαν σήμερα 7 Φεβρουαρίου του 1812 στο Λάντπορτ του Πόρτσμουθ και πέθανε το 1870 στο Ρότσεστερ, χωρίς να προλάβει να φτάσει τα εξήντα - το έργο του μοιάζει περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

Σε μια εποχή κατά τη διάρκεια της οποίας όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά και ολόκληρη η Ευρώπη, μαζί με την Αμερική, αντιμετωπίζουν μια πρωτοφανή κρίση, με την ανεργία και τις απολύσεις να ανεβαίνουν στα ύψη και τα εισοδήματα των μεσαίων και των κατώτερων τάξεων να συρρικνώνονται με ασυγκράτητο ρυθμό, η ρημαγμένη από την οικονομική εξαθλίωση βικτωριανή Αγγλία, που κυριαρχεί σε όλο το μήκος της μυθιστορηματικής παραγωγής του Ντίκενς, επανακάμπτει εντυπωσιακά στο προσκήνιο, για να υπενθυμίσει μιαν ανυπόφορα βαριά κοινωνική συνθήκη: μια συνθήκη που η ευμάρεια του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα έδειχνε μέχρι και πριν από λίγα μόλις χρόνια πως είχε μπει οριστικά στα αζήτητα της Ιστορίας.
Δουλεύοντας σε εργοστάσιο βερνικιών

Το τέκνο μιας καταχρεωμένης δημοσιοϋπαλληλικής οικογένειας, που σταμάτησε το σχολείο για να δουλέψει σε εργοστάσιο βερνικιών και γνώρισε στο πετσί του τη σκληρότητα της παιδικής εργασίας, υπήρξε ένας από τους σφοδρότερους επικριτές τόσο των κάθετων ταξικών διαιρέσεων της αγγλικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, όσο και της τεράστιας φτώχειας την οποία σήμανε για εξαιρετικά μεγάλα τμήματα του πληθυσμού η Βιομηχανική Επανάσταση.

Η φτώχεια καθόρισε τον κόσμο των μυθιστορημάτων του Ντίκενς και αποτυπώθηκε με τον πιο παραστατικό τρόπο στους διάσημους χαρακτήρες του. Από τον Όλιβερ Τουίστ και τον Νίκολας Νίκλεμπι (αμφότερα το 1839), όπου θα αποκαλυφθεί με τα μελανότερα χρώματα η μαύρη καθημερινότητα του Λονδίνου και του Γιορκσάιρ, με ένα σύμπαν βυθισμένο στο έγκλημα και την πορνεία - μολονότι η εικόνα της πόρνης θα απαλλαγεί σε εντυπωσιακό βαθμό από την ηθική και την κοινωνική της απαξίωση - μέχρι τον Ζοφερό Οίκο (1853) και τη Μικρή Ντόρριτ (1857), που θα αποτελέσουν ένα ανάθεμα για τους βικτωριανούς θεσμούς και τη βικτωριανή οικονομία, η μυθιστοριογραφία του Ντίκενς θα είναι η μυθιστοριογραφία των φτωχών, των ανήμπορων και των ξεγυμνωμένων.

Οι εικόνες της αδυναμίας, του ξεπεσμού και του στυγνού προσώπου της εργοδοσίας δεν θα λείψουν και από το κορυφαίο έργο του Ντίκενς, τον Ντέιβιντ Κόπερφιλντ (1850), μια σαφώς αυτοβιογραφική σύνθεση, όπως και τα περισσότερα έργα του, με την οποία θα ανακαλέσει πικρά στιγμιότυπα από τη ζωή του στο εργοστάσιο βερνικιών.
Η φτώχεια ως ηθικό και ψυχολογικό μέγεθος

Πανταχού παρούσα και βασισμένη στην προσωπική του η εμπειρία, η φτώχεια θα απασχολήσει τον Ντίκενς από τη μια ως υλικό ζήτημα και από την άλλη ως καθαρώς ηθικό και ψυχολογικό μέγεθος. Από τη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» (1843) μέχρι και τα «Δύσκολα χρόνια» (1854) ή τις «Μεγάλες προσδοκίες» (1861), ο Ντίκενς θα μιλήσει για τη φτώχεια μέσω της ανάπτυξης ενός στιβαρού προβληματισμού για τη σημασία και το βάρος του χρήματος στον βίο των ανθρώπων. Θα μιλήσει όχι μόνο για όσους υποφέρουν από την έλλειψή του, αλλά και για όσους το κατέχουν και το διακινούν, καταδικάζοντας τους υπόλοιπου στην περιθωριοποίηση και την απόγνωση.

Στη νουβέλα της «Χριστουγεννιάτικης ιστορίας», που γνώρισε άπειρες εκδοχές στον κινηματογράφο και είναι το γνωστότερο βιβλίο του Ντίκενς, όπως και ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ο σπαγγοραμμένος Εμπενίζερ Σκρουτζ, που θα μετατραπεί σε συνώνυμο της εξοντωτικής απροθυμίας και της ολοκληρωτικής μιζέριας, θα δείξει τις βλαβερές συνέπειες του πλούτου σε εύπορους και φτωχούς. Φτωχοί και εύποροι θα βρουν τη χαρά τους μόνο όταν το χρήμα θα βγει από το σφιχτοδεμένο πουγκί, για να φέρει την ευτυχία στο τραπέζι όλων.

Στα «Δύσκολα χρόνια», ο Ντίκενς δεν θα κρύψει την απογοήτευσή του για το όραμα της βιομηχανικής τεχνολογίας, που αντί να διευκολύνει το άνοιγμα του δρόμου για έναν νέο τρόπο ζωής, ικανό να συμπεριλάβει στους κόλπους του τις χειμαζόμενες μάζες, θα μαζέψει το χρήμα στα χέρια των λίγων, χαντακώνοντας κάθε προοπτική και ελπίδα για τα εργατικά στρώματα. Ακόμα και στις Μεγάλες προσδοκίες, που μάλλον ξεφεύγουν από τα όρια του κοινωνικού μυθιστορήματος, ο συγγραφέας θα χτίσει τον κεντρικό του χαρακτήρα με βάση τις επιταγές του χρήματος, όπως τις επιβάλλει η βικτωριανή Αγγλία. Ένας φτωχός νέος, έχει ένα και μοναδικό στόχο: να πλουτίσει σε μια κοινωνία, της οποίας το σύστημα τον αποκλείει.
Ο Ντίκενς μέσα από το έργο του προσπαθεί να κάνει σαφές ότι η φτώχεια δεν αποτελεί προϊόν προσωπικής ανικανότητας, αλλά το χαρακτηριστικό ενός ταξικού καθεστώτος, που οδηγεί συντεταγμένα στην ανισότητα.

πηγή:tvxs.gr

«Δεν θέλω ούτε τα βραβεία, ούτε τα λεφτά τους» λέει ο Ντίνος Χριστιανόπουλος

 

«Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης απ' όπου και αν προέρχεται» έγραφε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος σε κείμενό του το 1979  

• 
  
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  

 
Θεσσαλονίκη

«Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους». Με αυτό τον τρόπο απάντησε ο Θεσσαλονικιός ποιητής, Ντίνος Χριστιανόπουλος στη διάκρισή του με το μεγάλο βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού, παραπέμποντας σε παλιότερο κείμενό του (1979) με τον τίτλο «Εναντίον».

Ο 81χρονος λογοτέχνης απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.

«Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης απ' όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο "υπείροχον έμμεναι άλλων", που μας άφησαν οι αρχαίοι. Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου …» αναφέρει, μεταξύ άλλων, στο κείμενό του «Εναντίον» ο Ντίνος Χριστιανόπουλος.

πηγή:In.gr

Το διαφημιστικό τα σπάει... Τίτλος: το σεξ δεν είναι ατύχημα!

Δείτε τα video...

Το απαγορευμένο σποτ της Μπιενάλε

 

Κρίθηκε προκλητικό και λογοκρίθηκε προληπτικά

Η διοίκηση της ΕΡΤ αποφάσισε να «κόψει» το τηλεοπτικό trailer που σκηνοθέτησε για την 3ης Μπιενάλε της Αθήνας ο Γιώργος Ζώης με τίτλο «Monodrome».

Το τμήμα χορηγιών της ΕΡΤ, σύμφωνα με το sevenart.gr, επισήμανε ότι το σποτ παραβιάζει το νόμο 1730 /1987 (που καθορίζει τα της ΕΡΤ), καθώς και το ΠΔ 109 / 2010 (περί οπτικοακουστικών υπηρεσιών και τηλεοπτικής διαφήμισης).

«To σύνθημα της φετινής Μπιενάλε είναι "Μονόδρομος" οπότε σκεφτήκαμε εκείνες τις εικόνες που σηματοδοτούν αυτόν τον όρο στο παρόν που βιώνουμε» τονίζει ο σκηνοθέτης.

«Κινηματογραφήσαμε με την weiss cam, που μπορεί να τραβήξει εκατοντάδες καρέ το δευτερόλεπτο, οπότε επιλέξαμε εκείνες τις δράσεις που έχουν μια τέτοια φορά και κίνηση που να είναι σημαντικό να τις δούμε να εξελίσσονται σε slow motion».

«Τα έξι τελικά κάδρα του σποτ συνθέτονται από τις εικόνες μιας βίαιης επιταχυνόμενης καθημερινότητας σε επιβραδυνόμενη κίνηση», σημειώνει ο Γιώργος Ζώης, περιγράφοντας την επιλογή όσων διαδραματίζονται στο σποτ των 25 δευτερολέπτων.
πηγή:In.gr

Τα Ουγγρικά Ψάρια

μια μυστηριώδης υπόθεση απαγωγής....

(η παρουσίαση που ακολουθεί για το μυθιστόρημα τα ουγγρικά ψάρια δημοσιεύθηκε στο paraskinio.gr, στη στήλη που επιμελείται ο συγγραφέας Δημήτρης Νίκου)

Μια περίεργη υπόθεση απαγωγής στην πόλη δίπλα στην ομιχλώδη λίμνη. Την πόλη που κάποτε ο σοφός Αλή Πασάς είχε μεριμνήσει να προστατέψει με ένα ανίκητο τείχος. Στην πόλη που τον Αύγουστο του 2011 η πηχτή ζέστη αναμιγνύεται με υποβαθμισμένα ομόλογα και κονσέρβες λιμνίσιων ψαριών.

Όλα ξεκινούν όταν ο Χάκερ, γνωστός και ως Τίτο ή Φρικάκιας, εξαφανίζεται από προσώπου γης. Ποια σκοτεινά γρανάζια μπορεί να κρύβονται πίσω από σκιώδη πέπλα μυστηρίου και μέσα στον καπνό που υπάρχει όπου υπάρχει φωτιά;

Ένας παραγνωρισμένος ποιητής. Ένας ανένταχτος μπάρμαν. Ένας πρώην παλαιστής. Μια μικρή τραγουδίστρια. Ένας τίμιος ρέφερι. Όλοι ενώνουν τις δυνάμεις τους απέναντι στον κοινό εχθρό.

Σφηνάκια, ροκ, πιστολιές, ματ, χρεωκοπίες, χειρουργοί, Λάο Τσε, γιορτές πατάτας, οφσάιντ, σκυλιά, πίτες με γύρο, μυστικοί πράκτορες, πιράνχας, αναρχικοί, ο Ρήγας Φεραίος, οι Ελ, το γκολ Σκούφαλη-Σιαλμά, το Κάρμα, η αγάπη, ο θάνατος.

"Μερικές φορές δεν έχει σημασία πόσο δυνατά μπορείς να χτυπήσεις, αλλά πόσο δυνατά μπορεί να σε χτυπήσουν και να συνεχίσεις να προχωράς", όπως είχε πει κάπου, κάποτε ένας κάποιος.

πηγή: http://voreiodytikes.blogspot.com

Ψηφίστηκε η Καλυτερη διαφήμιση της χρονιάς!

"Αν ο Θεός ξεχνούσε" ...Επίκαιρο όσο ποτέ...

Η οικονομική κρίση δυστυχώς έχει φέρει πολλά προβλήματα στα οικονομικά μας και στην διαβίωση μας, αλλά το σπουδαίοτερο πλήγμα είναι ότι έχει γίνει αιτιία χωρισμών, κοινωνικών αποκλεισμών μέχρι και αυτοκτονιών... Τα λόγια του Μάρκεζ διαχρονικά, όπως πάντα, αν τα διαβάσουμε προσεχτικά θα νοιώσουμε το μεγαλείο της ζωής, την αξία της, και πάνω από όλα ότι πάνω από την άνθρωπινη υπόσταση δεν μπαίνει τίποτε άλλο... Ένα μήνυμα ζωής και ελπίδας για όλους μας...

Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δε θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτά που αξίζουν αλλά γι' αυτά που σημαίνουν.
Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πολύ, γιατί κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια χάνουμε 60 δευτερόλεπτα φωτός. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμούνταν, θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν! Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και τη ψυχή μου. Αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος, θα ζωγράφιζα με ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα, ένα ποίημα του Μπενεντέτι και ένα τραγούδι του Σεράτ θα ήταν η σερανάτα που θα χάριζα στη σελήνη, θα πότιζα με τα δάκρυά μου τα τριαντάφυλλα για να νιώσω τον πόνο από τα αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους.
Αν είχα ένα κομμάτι ζωή...δε θα άφηνα να περάσει ούτε μια μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους που αγαπώ.... "ότι τους αγαπώ" Θα έκανα κάθε άντρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα. Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν αν πάψουν να ερωτεύονται. Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει.
Στους ηλικιωμένους θα έδειχνα ότι τον θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.
Έμαθα τόσα πράγματα από τους ανθρώπους.. Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απότομη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα. Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από εσάς, αλλά δε θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω. Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ 'έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις από την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου έδινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που θα σ' έβλεπα θα έλεγα σ' αγαπώ και δε θα υπέθετα ανόητα ότι το ξέρεις ήδη. Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ και ότι ποτέ δε θα σε ξεχάσω.
Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δε βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία.
Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις «συγγνώμη», «συγχώρεσέ με», «σε παρακαλώ», «ευχαριστώ» κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δε θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις.
Ζήτα από το Σύμπαν τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα. Αν δεν το κάνεις σήμερα, θα είναι όπως χθες και αν δεν το κάνεις ποτέ δεν πειράζει.
Ξεκίνα να κάνεις πράξη τα όνειρά σου. Τώρα είναι η ώρα.

~~Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες~~
Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες γεννήθηκε το 1928 στην Αρακατάκα, ένα παραλιακό χωριό της Κολομβίας, όπου μεγάλωσε κοντά στους παππούδες του από τη μεριά της μητέρας του.
Το 1947 άρχισε στο Πανεπιστήμιο της Μπογκοτά τις σπουδές του στα νομικά και τις πολιτικές επιστήμες και τον ίδιο χρόνο η εφημερίδα Ελ Εσπεκταδόρδημοσίευσε το πρώτο διήγημά του με τίτλο Η Τρίτη Παραίτηση. Το 1948 μετακόμισε στην Καρταχένα των Δυτικών Ινδιών κι εκεί άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Ελ Ουνιβερσάλ. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και εφημερίδες στην Αμερική και την Ευρώπη.
Το πρώτο μυθιστόρημά του, Τα Νεκρά Φύλλα, εκδόθηκε το 1955 και ακολούθησαν τα έργα Κακιά Ωρα, Ο Συνταγματάρχης δεν Εχει Κανέναν να του Γράψει και Η Κηδεία της Μεγάλης Μάμα.
Το 1967 κυκλοφόρησε το έργο Εκατό Χρόνια Μοναξιά, μυθιστόρημα που αποκόμισε αμέσως τις θετικότερες κριτικές και κέρδισε το αναγνωστικό κοινό, καθιερώνοντας έτσι τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ως έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας.
Στο τεράστιο έργο του, που το 1982 του χάρισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, συμπεριλαμβάνονται και τα μυθιστορήματα: Το Φθινόπωρο του Πατριάρχη, Χρονικόν Ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου, Ο Ερωτας στα Χρόνια της Χολέρας, Δώδεκα Διηγήματα Περιπλανώμενα και Περί Ερωτος και Αλλων Δαιμονίων. Επίσης, έχει γράψει άρθρα σε περιοδικά, βιβλία με διηγήματα και κινηματογραφικά σενάρια.

πηγή: SokNews.com

IREON MUSIC FESTIVAL

Λίγες μέρες μας χωρίζουν από το μεγαλύτερο Μουσικό γεγονός του Αιγαίου! Να μαστε όλοι εκεί!!!

Πληροφορίες!

7 Αυγούστου: Ευρυδίκη & Κοργιαλάς- GAD- bootleg (Εισιτήριο 10 Ευρώ)

8 Αυγούστου: MANGA - Μύρωνας Στρατής (Εισιτήριο 10 Ευρώ)

9 Αυγούστου: Professional Sinnerz & ΚΟΜΗΣ Χ- Jaya the Cat (NL)- 63 High (Εισιτήριο 10 Ευρώ)

Εισιτήριο Τριημέρου: 20 Ευρώ

Τα σημεία προπώλησης εισιτηρίων του Ireon Music Festival 2011/ Presale Tickets points:

ΣΑΜΟΣ/SAMOS
Κέντρο Τύπου Γιαννουλόπουλου (πλατεία Πυθαγόρα)
Sante Music Cafe (παραλιακή Σάμου, δίπλα στη Κεντρική Βιβλιοθήκη)
Κατάστημα SPACE PHONES - πρώην NOKIA (στα φανάρια- ΚΤΕΛ)

ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟ/PITHAGORIO
Κατάστημα Αλιευτικών Ναυτιλιακών- Μάρκου Γεώργιος (Κεντρικός πλακόστρωτος Πυθαγορείου)
Κατάστημα Πληροφορικής ''Computer Service'' (Κεντρικός πλακόστρωτος Πυθαγορείου)

ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ/KARLOVASI
Κατάστημα 'Scorpio' - Μαρια Σουρμπη), (Πλατεια Βαλασκατζη 2, κεντρικη πλατεια Καρλοβάσου)

ΗΡΑΙΟΝ/IREON:
Varka bar
Καβα Gaia
La luna Creperie

ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΗΜΕΡΑΣ/ Ticket per day: 10 ΕΥΡΩ
ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟΥ/ 3day ticket: 20 ΕΥΡΩ

ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΩΣ ΚΑΙ 12 ΕΤΩΝ/ Free entrance for children (until 12 years old)

Middle Fest...

Σε αυτό το φεστιβάλ, προτεραιότητα έχουν τα τοπικά συγκροτήματα του Νομού Σάμου, συγκροτήματα τα οποία θέλουν να έχουν μια ευκαιρία να προβάλουν και αυτά την σκληρή δουλειά τους σε κοινό. Φέτος, 30 Ιουλίου 2011, για πρώτη φορά ξεκινάμε...
Το φεστιβάλ παίρνει μέρος στο Μεσαίο Καρλόβασι της Σάμου (πρώην δημοτικό) θα διοργανώνεται κάθε χρόνο το τελευταίο Σάββατο του Ιουλίου.

Να είμαστε όλοι εκεί!