Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2013

Το μεγαλύτερο φρούτο στον κόσμο


Η «καρύδα της θάλασσας» θυμίζει γυναικείους γλουτούς

Ευδοκιμεί μόνο σε δύο συγκεκριμένα νησιά του αρχιπελάγους των Σεϋχελλών και το σχήμα του θυμίζει γυναικείους γλουτούς! H «καρύδα της θάλασσας» είναι ένα από τα πιο σπάνια και περίεργα φρούτα στον κόσμο.

Η ονομασία του φρούτου οφείλεται στην καταγωγή του καθώς -μέχρι να ανακαλυφθούν οι Σεϋχέλλες- τους καρπούς τούς «ξέβραζε» η θάλασσα, προκαλώντας την έκπληξη όλων αφού ο καρπός ήταν παντελώς άγνωστος.

Το σχήμα του καρπού είναι αρκετά περίεργο και μοιάζει με καλοσχηματισμένα γυναικεία οπίσθια, για αυτό και η επιστημονική του ονομασία είναι Lodoicea callipyge (από το ελληνικό καλλίπυγος).

Ένα ώριμο φρούτο έχει διάμετρο 40–50 και ζυγίζει 15-30 kg. Για να ωριμάσει ένας καρπός απαιτούνται 6-7 χρόνια και συνήθως περιέχει ένα σπόρο.

Ο σπόρος της Καρύδας της Θάλασσας είναι ο μεγαλύτερος σπόρος στο φυτικό βασίλειο.

Το σπάνιο αυτό φυτό κατέχει τρία... παγκόσμια ρεκόρ:

- Έχει το μεγαλύτερο καρπό φρούτου που έχει ζυγιστεί 42 κιλά

- Έχει το μεγαλύτερο σπόρο φυτού με βάρος 17 κιλά.

- Έχει το μεγαλύτερο λουλούδι φοίνικα

newsbeast

Μετεωρίτης με σημαντικά στοιχεία για τον πλανήτη Άρη

Ηλικίας δύο δισεκατομμυρίων ετών

 



Έναν μετεωρίτη από τον πλανήτη Άρη, ηλικίας δύο δισεκατομμυρίων ετών, που έπεσε στην έρημο Σαχάρα και όπως λένε, περιέχει μεγάλες ποσότητες νερού μελετούν επιστήμονες. 

Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού ανέφεραν ότι ο συγκεκριμένος μετεωρίτης έχει περίπου 30 φορές περισσότερο νερό από άλλους μετεωρίτες που προέρχονταν από τον Άρη. Όπως είπαν, αυτό μπορεί να βοηθήσει στο να κατανοήσουμε καλύτερα πως ένας ζεστός και υγρός πλανήτης μεταμορφώθηκε σε μια παγωμένη και αμμώδη έρημο.

Οι επιστήμονες σημείωσαν επίσης ότι ο μετεωρίτης μοιάζει πολύ με τους ηφαιστειακούς βράχους που έχουν εντοπίσει στον Άρη τα διαστημικά οχήματα της ΝΑΣΑ Spirit και Opportunity.

Οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν την συγκεκριμένη ανακάλυψη σπάνιο δείγμα του πλανήτη Άρη.
protothema

Η λίστα Λαγκάρντ και «Η εξαδέλφη Μπέττυ»




Του Νίκου Μπογιόπουλου

Πρώτο: Το Κολοσσαίο παραμένει Κολοσσαίο ακόμα κι όταν στην αρένα του ρίχνονται οι μέχρι χτες πραιτοριανοί του. Μάλιστα, όσο λιγότερος είναι ο «άρτος» για το λαό, τόσο περισσότερο έχουν ανάγκη οι άρχοντες του Κολοσσαίου να καταφεύγουν στα θεάματα. Οσο φουντώνει η οργή του λαού τόσο περισσότερο οι άρχοντες καταφεύγουν στα θεάματα για τον εξευμενισμό του πλήθους. Και τι πιο «καθαρτήριο» θέαμα, τι πιο «εξαγνιστική» παράσταση για τους δήμιους και τους πραίτορες από την εικόνα ενός πραιτοριανού - δήμιου που τον ρίχνουν στα θηρία οι ίδιοι οι πραίτορες, οι ίδιοι οι δήμιοι.
 
Αιώνες τώρα, αυτός είναι ένας από τους τρόπους για να αναπαράγεται το Κολοσσαίο. Η πολιτική του και η ηθική του. Αν χρειαστεί και όποτε χρειαστεί «τρώει» και κάποιους από τους δικούς του. Γιατί το θέμα, τελικά, είναι να βγαίνουν «καθαροί» οι άρχοντες του Κολοσσαίου. Να μπορούν να παριστάνουν τους «άτεγκτους». Κάποιες φορές η θυσία ενός πραιτοριανού καθίσταται αναγκαία προϋπόθεση ώστε να συνεχιστεί ο κανιβαλισμός. Η απανθρωπιά. Η σφαγή και η βαρβαρότητα. Και μάλιστα στο όνομα της «δικαιοσύνης».
 
*
 
Δεύτερο: Η σαπίλα, η βρωμιά, η δυσωδία του Κολοσσαίου αναγκάζουν τα προπαγανδιστικά του θεωρεία να αναπροσαρμόζουν την τακτική τους. Αλλοτε η προπαγάνδα τους ισχυρίζεται πως όποιος μιλά για την «Κόπρο» που βασιλεύει στα υπόγεια και στα σαλόνια του Κολοσσαίου, τότε επιδίδεται στο αδίκημα της «ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής». Ως εκ τούτου, με το θράσος εκείνων που κολυμπάνε στα σκατά αλλά καμώνονται τους «πεντακαθαρίδηδες», υποκρίνονται τους «θιγμένους». Βαφτίζουν την αποκάλυψη της χυδαιότητάς τους «λαϊκισμό». Ενίοτε, δε, μοιράζουν εξυπνάδες του τύπου «όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα»...
 
Αλλες φορές, όπως τώρα, όταν η πολιτική βρωμιά, η σαπίλα και η δυσωδία δεν κρύβονται με τίποτα, τα ίδια προπαγανδιστικά μαγειρεία μετατρέπουν την ανάγκη σε φιλοτιμία. Δηλαδή, αναγνωρίζουν την ύπαρξή της. Ομως, ταυτόχρονα, πασχίζουν να προωθήσουν τη θεωρία της «αποπολιτικοποίησης» αυτής της πολιτικής βρωμιάς. Θέλουν να λένε ότι η πολιτική της αρπαγής, η πολιτική της λοβιτούρας δεν έχει πολιτική αναφορά και προέλευση. Την υποβαθμίζουν και την παρουσιάζουν σαν μια «ποινικού τύπου παραβατικότητα», με αυστηρά, μάλιστα, εξατομικευμένα χαρακτηριστικά. Θέλουν να κουκουλώσουν την πολιτική βρωμιά, λέγοντας ότι δεν προκύπτει, ούτε καν σχετίζεται με την πολιτική υπόσταση του δράστη, αλλά το πολύ πολύ με τα ατομικά του χαρακτηριστικά, και τούτο ανεξαρτήτως της βρώμικης πολιτικής που αυτός υπηρετεί!
 
*
 
Τρίτο (ως συνέχεια του προηγούμενου): Μας λένε ότι η υπόθεση Τσουκάτου - Χριστοφοράκου αφορά τον Τσουκάτο ως άτομο και όχι ως δεξί χέρι ενός πρωθυπουργού και εκπρόσωπο ενός ολόκληρου πολιτικού συστήματος. Η υπόθεση Μαντέλη - «Ζήμενς» αφορά τον Μαντέλη ως άτομο και όχι ως υπουργό και γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου. Η υπόθεση Τσοχατζόπουλου - υποβρύχια αφορά τον Τσοχατζόπουλο ως άτομο και όχι ως αστικό πολιτικό οικοδόμημα. Τα «έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του», οι «κουμπάροι», τα «δομημένα ομόλογα», τα «αναψυκτήρια», τα Βατοπέδια, τα ξεπουλήματα της ΑΓΕΤ σε τύπους όπως ο Παντσαβόλτα (που μπροστά του ο εμφανιζόμενος σαν «σωτήρας» του Παναθηναϊκού, ο Τσάκας, μοιάζει με ιεραπόστολο) κ.ο.κ., αφορούν, μας λένε, κάποια πρόσωπα, αλλά - προς Θεού - δεν αφορούν την πολιτική που προωθούν αυτά τα πρόσωπα (και που τέτοια που είναι αυτή η πολιτική πάντα θα υπάρχουν και τέτοια πρόσωπα πρόθυμα να την προωθήσουν).
 
Παρομοίως μας λένε ότι η υπόθεση Παπακωνσταντίνου τελειώνει στον Παπακωνσταντίνου και ότι ουδεμία σχέση έχει με την πολιτική των «Παπακωνσταντίνου». Αμ δε... Αλλωστε, έτσι κι αλλιώς το θέμα το πολιτικό προφανώς και δεν εξαντλείται γύρω από τις «εξαδέλφες» του κυρίου Παπακωνσταντίνου. Ομοίως, και το ηθικό. Διότι αν υπάρχει ηθικό ζήτημα με τις «εξαδέλφες» του κυρίου πρώην υπουργού αυτό κι αν είναι πολιτικό... Οποιος, εντούτοις, επιλέγει να «ηθικολογεί» άνευ πολιτικού νοήματος περί των «εξαδέλφων» του Παπακωνσταντίνου, δεν έχει παρά να αναμετρηθεί με τον Μπαλζάκ. Ας ξεκινήσει μάλιστα το διάβασμα από το «Η εξαδέλφη Μπέττυ». Κι ας έρθει μετά να μιλήσουμε για το πόσο («μη»!) πολιτικό είναι το ζήτημα των ηθών της καλής αστικής μας κοινωνίας...
 
*
 
Τέταρτο: Σύμφωνα με τους αρχαγγέλους της «κάθαρσης» (!) τρία είναι τα πιθανά ενδεχόμενα που πασχίζουν να μας σερβίρουν για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ: Είτε ότι πρόκειται για έκφραση κτηνώδους αλαζονείας του Παπακωνσταντίνου («έκανε ό,τι έκανε εφαρμόζοντας την τακτική του δεν δίνω λογαριασμό σε κανέναν»), είτε για κτηνώδη ανοησία («έκανε ό,τι έκανε νομίζοντας ότι δε θα βγουν στη φόρα»), είτε για κτηνώδη προβοκάτσια («δεν έκανα τίποτα, είναι όλα στημένα», όπως λέει ο ίδιος). Μόνο που υπάρχει και ένα τέταρτο ενδεχόμενο, για το οποίο δε μιλούν καθόλου. Και δεν το αναφέρουν διότι δεν πρόκειται για ενδεχόμενο, αλλά για βεβαιότητα:
 
Η βεβαιότητα είναι ότι η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ συνιστά εκδήλωση και έκφραση της κτηνώδους κατάχρησης εξουσίας στο πλαίσιο μιας κτηνώδους εξουσίας!
 
Και συγκεκριμένα:
 
α) Είναι αυτή η κτηνώδης εξουσία που εξασφαλίζει σε μια χούφτα πλουτοκράτες να διακινούν δισεκατομμύρια σε τράπεζες και φορολογικούς παραδείσους, τα οποία είτε «νόμιμα και ηθικά» είτε παράνομα, είναι βγαλμένα από τον ιδρώτα και τους κόπους ενός λαού που λιμοκτονεί και που βλέπει τον πλούτο που παράγει να τον σφετερίζονται οι άρχοντες του καπιταλιστικού Κολοσσαίου.
 
β) Είναι αυτή η κτηνώδης εξουσία που χειρίστηκε όπως χειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ, την ίδια ώρα που από τη μια δίνει 200 δισ. ευρώ «ενισχύσεις» στους τραπεζίτες και από την άλλη ρίχνει τα 9/10 του λαού στη φτώχεια.
 
γ) Είναι αυτή η κτηνώδης εξουσία που χειρίστηκε όπως χειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ, την ίδια ώρα που από τη μια παρέχει αφορολόγητο πετρέλαιο στους εφοπλιστές και από την άλλη έχει ρίξει τα 8/10 του πληθυσμού στην παγωνιά και στην αιθαλομίχλη.
 
δ) Είναι αυτή η κτηνώδης εξουσία που χειρίστηκε όπως χειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ, την ίδια ώρα που από τη μια μειώνει στους κεφαλαιοκράτες τη φορολογία κατά 7% και από την άλλη στέλνει στο φορολογικό απόσπασμα το σύνολο του λαού.
 
ε) Είναι αυτή η κτηνώδης εξουσία που χειρίστηκε όπως χειρίστηκε τη λίστα Λαγκάρντ, την ίδια ώρα που από τη μια παρέχει φοροασυλία σε μεγαλοφοροφυγάδες και «οφ σορ», που «κουρεύει» μισθούς, συντάξεις, Ταμεία, ζωές, και από την άλλη «κατσαδιάζει» το λαό για τη φορολογική του «ασυνειδησία» (!) και τον έχει μετατρέψει σε συλλέκτη αποδείξεων από τα... ψιλικατζίδικα.
 
*
 
Εν κατακλείδι - και τούτο ανεξαρτήτως της έκβασης των διερευνώμενων πλευρών και των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης της λίστας Λαγκάρντ:
 
Παιδιά αυτού του καπιταλιστικού - και ως εκ τούτου ληστρικού - Κολοσσαίου είναι και τα πάσης φύσεως «τρωκτικά», αλαζόνες, καταχραστές, που τον υπηρετούν.
 
Στο ερώτημα «πόση επιείκεια αρμόζει» σε όλους αυτούς, υπάρχει μια και μοναδική αρμόζουσα απάντηση: Οση ακριβώς και στον πατροκτόνο που ζητά την επιείκεια του δικαστηρίου με την αιτιολογία ότι έμεινε... ορφανός.
 
Ολοι αυτοί όχι μόνο δεν είναι αθώοι... λόγω καπιταλισμού, αλλά είναι δυο φορές ένοχοι γιατί ως πολιτικοί εκπρόσωποι του καπιταλισμού γνωρίζουν πολύ καλά ποια είναι η «Κόπρος» που διαχειρίζονται, ακόμα κι όταν δεν είναι βουτηγμένοι οι ίδιοι στις λάσπες της μέχρι το λαιμό.
 
Που σημαίνει ότι το καθεστώς της διαφθοράς, της αρπαχτής, της πολιτικής δεσποτείας είναι σύμφυτο με τον καπιταλισμό, αλλά αυτό ουδόλως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υπερασπιστικό άλλοθι από τα λαμόγια ενάντια στην «κακούργα καπιταλιστική κοινωνία».
 
Τα λαμόγια είναι λαμόγια. Τα αρπακτικά είναι αρπακτικά. Τα τρωκτικά είναι τρωκτικά. Οι πολιτικοί απατεώνες είναι απατεώνες. Και τους αρμόζει, σε προσωπικό, δικαστικό, κοινωνικό επίπεδο, κάθε ποινή, τιμωρία και καταισχύνη. Το εύλογο και απολύτως δικαιολογημένο αίτημα της τιμωρίας των ενόχων για τα σκάνδαλα δεν πρέπει, όμως, να συσκοτίζει και να θολώνει την κριτική ικανότητα εντοπισμού της πηγής των σκανδάλων, της δυσωδίας και της πολιτικής σατραπείας που περιβάλλει τους φορείς τους. Και η πηγή των σκανδάλων ξεκινάει από τη βάση, από την ταξική βάση, του Κολοσσαίου.
 
Αυτός είναι και ο λόγος που το ταξικό Κολοσσαίο δεν «καθαρίζεται». Δεν «ξεβρωμίζεται». Η βρωμιά του μπορεί να εξαλειφθεί μόνο εκ βάθρων. Μόνο με την εκθεμελίωση του Κολοσσαίου. Μόνο με την ανατροπή του και με τη συντριβή του από την ίδια του τη βάση.
 



Aγέννητο μωρό αρπάζει το δάχτυλο του γιατρού


Δείτε τη συγκλονιστική φωτογραφία που σαρώνει στο διαδίκτυο

Η φωτογραφία ενός αγέννητου μωρού που ενώ βγαίνει από την μήτρα της μητέρας του «αρπάζει» το δάχτυλο του γιατρού κατά τη διάρκεια της καισαρικής τομής έχει κάνει θραύση στο διαδίκτυο.

Οι ίδιοι οι γονείς ανέβασαν την φωτογραφία στο facebook.

H Alicia Atkins από την Αριζόνα, γέννησε την κόρη της Nevaeh με καισαρική τομή τον Οκτώβριο. Ο σύζυγός της απαθανάτισε αυτήν την μοναδική εικόνα με το μωρό να βγαίνει για πρώτη φορά στον κόσμο και να αρπάζει το δάχτυλο του γιατρού.



Η Alicia είναι επαγγελματίας φωτογράφος και διαθέτει στούντιο φωτογραφίας.

Στις 26 Δεκεμβρίου, δημοσίευσε τη συγκεκριμένη φωτογραφία στο προφίλ της εταιρείας στο facebook για να την δουν φίλοι και συγγενικά πρόσωπα.



Έγραψε: «Αυτό ήταν 10 εβδομάδες πριν, όταν έκανα καισαρική τομή. Στο χειρουργείο η κόρη μου έβγαινε από το στομάχι μου και άρπαξε το δάχτυλο του Δρ Sawyer. Ο σύζυγός μου τράβηξε αυτή τη μοναδική σκηνή. Είναι συγκλονιστικό».

Όπως ήταν φυσικό η φωτογραφία έχει τραβήξει το ενδιαφέρον το κόσμου στο διαδίκτυο που δεν χορταίνουν να βλέπουν το βίντεο.






newsbeast

Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2013

Βροχή από πεφταστέρια


Βροχή από πεφταστέρια 

Όπως κάθε χρόνο, το 2013 αρχίζει με μια βροχή διαττόντων αστέρων, τους Τεταρτίδες (Quadrantids), που κορυφώνονται αύριο και μεθαύριο βράδυ.
Οι Τεταρτίδες, εφόσον οι κατά τόπους καιρικές συνθήκες επιτρέπουν την παρατήρησή τους, εμφανίζουν συνήθως στο αποκορύφωμά τους έως 40 μετέωρα ανά ώρα, που διαπερνούν την ατμόσφαιρα της Γης με μεγάλη ταχύτητα, αν και έχουν αναφερθεί έως και 120 μετέωρα κάποιες φορές.
Η συγκεκριμένη βροχή από «πεφταστέρια» έχει πάρει το όνομά της από ένα αστερισμό -Quadrans Muralis ή Επιτοίχιος Τετράς (ήταν αρχαίο αστρονομικό εργαλείο)- που δεν υπάρχει πια. Σήμερα η πηγή προέλευσης των μετεώρων φαίνεται να είναι ο αστερισμός του Βοώτη. Οι Τεταρτίδες είναι καλύτερα ορατές στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη, ιδίως σε κατεύθυνση βορειανατολική στον ουρανό.

Απίστευτο: Γλίτωσε 7 φορές από θάνατο και κέρδισε το λαχείο

Ο Κροάτης, που από όλους χαρακτηρίζεται «ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου», όμως ο ίδιος νιώθει «άτυχος», γλίτωσε από βέβαιο θάνατο επτά φορές και μετά...
έγινε εκατομμυριούχος κερδίζοντας το λαχείο!!!
Οι περιπέτειες του ξεκίνησαν το 1962, όταν το τρένο, στο οποίο επέβαινε ξέφυγε από τις ράγες και έπεσε στο παγωμένο ποτάμι. Έσπασε το χέρι του, ενώ οι υπόλοιποι επιβάτες πέθαναν.
Το 1963 μπήκε για πρώτη και τελευταία φορά σε αεροπλάνο. Το αεροπλάνο έπεσε και οι 19 συνεπιβάτες του σκοτώθηκε, ενώ ο ίδιος γλίτωσε με μερικούς μώλωπες όταν άνοιξε η πόρτα δίπλα του!
Το 1966 το λεωφορείο, στο οποίο επέβαινε βγήκε από το δρόμο και έπεσε σε ένα ποτάμι, με αποτέλεσμα να πνιγούν οι υπόλοιποι 4 επιβάτες. Εκείνος βγήκε αλώβητος!
Το 1970 και το 1973 το αμάξι του πήρε φωτιά την ώρα που το οδηγούσε. Πάλι δεν έπαθε τίποτα.
Το 1995 τον χτύπησε ένα λεωφορείο αφήνοντας τον αναίσθητο, ενώ το 1996 συγκρούστηκε μετωπικά με ένα φορτηγό. Το αυτοκίνητό του έπεσε από γκρεμό βάθους 300 μέτρων, όμως ο ίδιος κατάφερε -αλίμονο- να πιαστεί από ένα δέντρο και να ζήσει!!!
Ο επτάψυχος καθηγητής μουσικής μετά από όλα αυτά είχε κουράγιο να αγοράσει και λαχείο. Το 2001 ήταν η τυχερή του χρονιά. Κέρδισε 1 εκατ. δολάρια.
Τι έκανε; Αγόρασε ένα ιδιωτικό νησί και επέλεξε να ζήσει εκεί απομονωμένος.
Στα 81 του γνώρισε τον... έρωτα στα μάτια της 5ης συζύγου του.
Τότε αποφάσισε να δώσει τα χρήματα στους συγγενείς του και να ζήσει σαν φυσιολογικός άνθρωπος σε ένα φτωχικό σπιτάκι.
Κράτησε μόνο λίγα χρήματα για μια επέμβαση που έπρεπε να κάνει...
«Στην ηλικία μου δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο πέρα από την Κατερίνα (την γυναίκα του)... Μερικοί άνθρωποι θεωρούν ότι είμαι πολύ τυχερός που ξέφυγα από τόσες ατυχίες. Εγώ νιώθω ότι είμαι άτυχος που βρέθηκε σε τόσα ατυχήματα...», είχε δηλώσει σε συνέντευξη του...

Διεθνείς εικόνες που σημάδεψαν το 2012


Οι ακτιβιστές φωτογράφοι του Activestills.org ήταν παρόντες με αυτοθυσία, στη Δυτική Όχθη, στη Λωρίδα της Γάζας, στο Ισραήλ και αλλού, αποθανατίζοντας τα σημαντικότερα γεγονότα του 2012.

Νέοι της Παλαιστίνης προχωρούν με τα πόδια σε αντεπίθεση ενάντια στους Ισραηλινούς στρατιώτες, κατά την διάρκεια συγκρούσεων μετά από μια διαμαρτυρία για τον εορτασμό της Νάκμπα, έξω από την στρατιωτική φυλακή Ofer, στην πόλη της Ραμάλα κοντά στην Δυτική Όχθη στις     15 Μαϊου του 2012. (φωτογραφία Oren Ziv/ Activestills.org)
****************

O Παλαιστίνιος δημοσιογράφος του BBC, Jihad Mishrawi, κρατάει σφιχτά στην αγκαλιά του τον ενός έτους γιό του Ομάρ, που πέθανε από τα τραύματά του, στο νοσοκομείο Al Shifa, στη Γάζα, στις 14 Νοεμβρίου του 2012 (φωτογραφία Anne Paq / Activestills.org)
************************************

Παλαιστίνιες γυναίκες θρηνούν για τον θάνατο του 4χρονου Mahmoud Raed Saddllah, που σκοτώθηκε μετά από  βομβαρδιστική επίθεση στην πόλη Jabalia, στη Γάζα, στις 16 Νοεμβρίου του 2012 (φωτογραφία Anne Paq / Activestills.org)
***************************

Iσραηλινοί διαμαρτύρονται στο κέτνρο του Τελ Αβίβ στις 17 Νοεμβρίου του 2012, για την επίθεση εναντίον της Γάζας.              
(φωτογραφία Shachaf Palakow/ Activestills.org)
*****************************

Ένας άντρας μέσα στο αυτοκίνητό του, όταν συγκεντρωμένος όχλος έσπασε τα παράθυρα του αυτοκινήτου κατά την διάρκεια συγκέντρωσης εναντία στους Αφρικανούς μετανάστες και στους αιτούντες άσυλο στη γειτονιά Hatkiva στο Τελ Αβίβ, στις 23 Μαϊού του 2012 (φωτογραφία Oren Ziv / Activestills.gr)
***********************

Διαδηλωτής συλλαμβάνεται από την αστυνομία κατά την διάρκεια πορείας από την πλατεία Ουάσινγκτον προς το Τμήμα Οικονομικών στη Νέα Υόρκη, στις 15 Σεπτεμβρίου του 2012, σηματοδοτώντας την πρώτη επέτειο της κατάληψης της Γουάλ Στριτ. (φωτογραφία Tess Scheflan / Activestills.org)
*************************

Ένα κελί στη νέα φυλακή για τους αιτούντες άσυλο-«Sadot» - υπό κατασκευή στην περιοχή της σημερινής φυλακής Saharonim στην έρημο Νεγκέβ κοντά στα σύνορα της Αιγύπτου, 1 Νοεμβρίου του 2012. Το Ισραήλ χτίζει ένα συγκρότημα  φυλακών που θα είναι σε θέση να στεγάσει πάνω από 10.000 αιτούντες άσυλο.(φωτογραφία Shiraz Grinbaum /Activestills.org)
************************


Άστεγοι πρόσφυγες κοιμούνται κάτω από ένα νάιλον για να τους παρέχει κάποια κάλυψη από τη βροχή, σε μια παιδική χαρά στο πάρκο Levinsky στο νότιο Τελ Αβίβ, 1 Φεβρουαρίου 2012. (φωτογραφία: Oren Ziv / Activestills.org)
******************************

Η Peri, η οποία είναι σχεδόν εντελώς τυφλή, έζησε μέχρι το Μάιο του 2012, σε ένα Amidar (που κατέχει μια ισραηλινή εταιρεία δημόσιας στέγασης) διαμέρισμα που ανήκει σε συνεργάτη της, ο οποίος απεβίωσε πρόσφατα. Προς έκπληξή της, το διαμέρισμα είχε εκκαθαριστεί από τον περασμένο Μάιο, ενώ βρισκόταν στο κοντινό κέντρο για τυφλούς. Ο επίσημος λόγος για την έξωση της είναι ένα χρέος που αποτελείται από τους τόκους επί ενός επιδόματος για τους μετανάστες που λάμβανε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Η Πέρι εκδιώχτηκε χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση και έχει αναγκαστεί να νοικιάσει ένα διαμέρισμα το οποίο δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά. Βασίζεται σε μηνιαίες παροχές της κυβέρνησης για να επιβιώσει. (φωτογραφία: Yotam Ronen / Activestills.org)
**************************

Ένα γράμμα που άφησε ο 52 χρονος Moshe Silman πριν αυτοπυρποληθεί κατά τη διάρκεια μιας διαμαρτυρίας για την κοινωνική δικαιοσύνη στο Τελ Αβίβ, στο Ισραήλ, στις 14 Ιουλίου 2012. Ο Silman υπέκυψε στα τραύματά του λίγες μέρες μετά την αυτοθυσία του. (φωτογραφία: JC / Activestills.org)
*******************************


Ένας Εβραίος έποικος από τον παράνομο εποικισμό των Mitzpe Yair κυνηγά το κοπάδι και απειλεί τους βοσκούς της Gwawis. Κρατά ένα τουφέκι M16, που δόθηκε σε αυτόν από τον ισραηλινό στρατό, ως μέρος της αμειβόμενης εργασίας του ως συντονιστής ασφαλείας. Ο νόμος ορίζει ότι δεν επιτρέπεται να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια εκτός των συνόρων των εποικισμών. 18 Σεπτέμβρη 2012. (φωτογραφία: Shiraz Grinbaum / Activestills.org)
**************************

Ένας διαδηλωτής με μια σφεντόνα κατά την εβδομαδιαία διαμαρτυρία ενάντια στην κατοχή, Kfer Qaddum, 5 Οκτωβρίου, 2012. (φωτογραφία: Yotam Ronen / Activestills.org)
************************************

Η Nariman Tamimi ακουμπά πάνω στον μεγαλύτερο γιο της, καθώς θρηνεί την απώλεια του νεότερου αδελφού της Rujdi της Tamimi. Ο Rujdi πυροβολήθηκε με κανονικές σφαίρες κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με τις ισραηλινές δυνάμεις κατά τη διάρκεια διαδήλωσης για αλληλεγγύη στη Γάζα στο χωριό Νάμπι Σάλεχ. Του είχαν αρνηθεί την επείγουσα ιατρική βοήθεια που χρειαζόταν στο σημείο που βρισκόταν χτυπημένος και αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του στο νοσοκομείο. 20 Νοέμβρη 2012. (φωτογραφία: Oren Ziv / Activestills.org)
********************

Ο πρώην Παλαιστίνιος κρατούμενος Khader Αdnan συμμετέχει σε μια διαδήλωση στην πόλη Ναμπλούς στη Δυτική Όχθη σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους παλαιστίνιους κρατούμενους που βρίσκονται ακόμα σε απεργία πείνας: Samer Barq, Χασάν Safadi, Ayman Sharawna και Raed Jamal, 1η Αυγούστου του 2012. (φωτογραφία: Ahmad Al-Bazz/Activestills.org)
*********************************

Η μητέρα του Hassan Safadi τρέχει για να αγκαλιάσει το γιο της, καθώς ο ίδιος φτάνει στο σημείο ελέγχου Jubara κοντά στην πόλη της Δυτικής Όχθης Τυλκαρμ μετά την απελευθέρωσή του από την ισραηλινή στρατιωτική φυλακή, 29, Οκτωβρίου, 2012. Χασάν φέρεται να ήταν σε μια εναλλασόμενη-απεργία πείνας για 168 ημέρες σε ισραηλινή στρατιωτική φυλακή, διαμαρτυρόμενος για την πολιτική του Ισραήλ στο θέμα της «διοικητικής κράτησης», σύμφωνα με την οποία οι Παλαιστίνιοι μπορούν να κρατούνται για παρατεταμένες περιόδους μήνες ή χρόνια χωρίς να έχουν απαγγελθεί κατηγορίες  εναντίον τους. (φωτογραφία: Ahmad Al-Bazz/Activestills.org)
******************************

Ένα Παλαιστίνιο αγόρι στέκεται κοιτώντας το σπίτι του, η οροφή του οποίου καταστράφηκε από τις ισραηλινές επιθέσεις στην περιοχή Al Shoja'iya της πόλης της Γάζας, 2 Δεκ 2012. (φωτογραφία: Ryan Rodrick Beiler / Activestills.org)
*****************************


Η αστυνομία της Παλαιστινιακής Αρχής  (δεξιά) μαζί με την ισραηλινή αστυνομία των συνόρων (αριστερά) ελέγχει την πρόσβαση Παλαιστινίων στην Ιερουσαλήμ, στο σημείο ελέγχου της Βηθλεέμ για την τελευταία Παρασκευή του Ραμαζανιού, 17 Αυγούστου 2012. Σε αυτό το Ραμαζάνι, οι ισραηλινές αρχές επίτρεψαν την πρόσβαση μόνο σε άνδρες κάτω των 12 ή άνω των 40 ετών χωρίς ειδική άδεια. Γυναίκες όλων των ηλικιών είχαν τη δυνατότητα να περάσουν ελεύθερα. (φωτογραφία: Ryan Rodrick Beiler / Activestills.org)
***************************************

Ένας νεαρός Παλαιστίνιος ρίχνει ένα κάνιστρο δακρυγόνου πίσω προς τις Ισραηλινές  δυνάμεις που εισέβαλαν στη Δυτική Όχθη, στο χωριό  Nabi Saleh μετά την κηδεία του Rujdi Tamimi. 20 Νοέμβρη 2012. (φωτογραφία: Shachaf Polakow / Activestills.org)
********************************


Παλαιστίνιοι πιέζουν τα χέρια τους στις ασπίδες που κρατούν Ισραηλινοί στρατιώτες κατά τη διάρκεια μιας εβδομαδιαίας διαδήλωσης ενάντια στην κατοχή και το τείχος διαχωρισμού στο χωριό της Δυτικής Όχθης Al Ma'sara, 14 Δεκέμβρη του 2012. Το ισραηλινό τείχος διαχωρισμού, αν χτιστεί σύμφωνα με το πρόγραμμα, θα διαχωρίσει το χωριό από τα γεωργικά εδάφη του. (φωτογραφία: Ryan Rodrick Beiler / Activestills.org)
**************************************

τα παιδιά του Nabi Saleh προσπαθούν να αποτρέψουν να πάρουν οι Ισραηλινοί τον Wa'ed Tamimi, ο οποίος βρίσκεται μέσα στο στρατιωτικό όχημα. Η ξανθιά κοπέλα με την αλογοουρά είναι η αδελφή του. 2 του Νοέμβρη, 2012 (credit: ActiveStills)
*********************************

Οι διαδηλωτές της ημέρας του εθνικού πένθους κάνουν πορεία διαμαρτυρίας μέσω του Πλίμουθ, Μασαχουσέτη στις 22 Νοέμβρη 2012. Κάθε χρόνο από το 1970, οι ιθαγενείς Αμερικανοί συγκεντρώνονται το μεσημέρι την ημέρα αυτή στο Λόφο του Cole στο Πλύμουθ για να τιμήσουν μια ημέρα εθνικού πένθους την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ γιορτάζουν την ημέρα των ευχαριστιών. (φωτογραφία: Tess Scheflan / Activestills.org)
**************************************

Εκατοντάδες άνθρωποι διαδηλώνουν κατά της σύλληψης των 28 προσφύγων και των υποστηρικτών τους, που συνελήφθησαν την ίδια ημέρα στο πλαίσιο μια δράσης ενάντια στη συμμετοχή που είχε η κυβέρνηση της Νιγηρίας στην βίαιη απέλαση των αφρικανών προσφύγων. Οι διαδηλωτές έκαναν πορεία από το στρατόπεδο διαμαρτυρίας προς το κέντρο κράτησης στο οποίο οδηγήθηκαν και απαιτούσαν την άμεση απελευθέρωσή τους. Όλοι οι κρατούμενοι απελευθερώθηκαν αργά το βράδυ. Βερολίνο, 15 Οκτωβρίου του 2012. (φωτογραφία: Keren Manor / Activestills.org)
******************************

Ένα μέλος του Free Running της Γάζας, μια ομάδα που εξασκείται στο Parkour στην παραλία κάθε Παρασκευή στην πόλη της Γάζας, 24η Φεβρουαρίου του 2012. (φωτογραφία: Anne PAQ / Activestills.org)
*********************************

Ένα παιδί από την αραβική κοινότητα al Jahalin βρίσκεται δίπλα στα ερείπια του σπιτιού του, το οποίο κατεδαφίστηκε από τις ισραηλινές αρχές το προηγούμενο βράδυ στην πόλη Ανάτα της  Δυτικής Όχθης , 25 Ιανουαρίου 2012. (φωτογραφία: Keren Manor / Activestills.org)
(πηγή : http://972mag.com/the-images-that-defined-2012-2/63105/)


http://omniatv.com