Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

“Αργοπεθαίνει...”


“Αργοπεθαίνει...”
                        
Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.
 
Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.
 
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.
 
Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
 
Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνά ει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.
 
Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.
 
Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη
από το απλό γεγονός της αναπνοής.
 
Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει
στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.


Ένα αριστούργημα του Pablo Neruda

Κοντά στον τάφο του Ιησού;


Βρέθηκε ο τάφος του Ιησού Χριστού; Χρησιμοποιώντας μια τηλεκατευθυνόμενη κάμερα συνδεδεμένη με ένα ρομποτικό βραχίονα αρχαιολόγοι ερευνητές ανακάλυψαν μια σειρά οστεοθηκών του 1ου αιώνα κάτω από ένα πύργο της Ιερουσαλήμ.
Όπως αναφέρει η Βρετανική Daily Mail  στο καπάκι της μίας οστεοθήκης που είναι κατασκευασμένη από ασβεστόλιθο, είναι χαραγμένη μία επιγραφή σε αρχαία ελληνικά, που όπως μπορεί να μεταφραστεί από τους ειδικούς, αναφέρεται: "Θεϊκέ Ιεχωβά, αναστήσου, αναστήσου".
 
Oι επιγραφές αυτές ενισχύουν τη θεωρία ότι εκεί κοντά πράγματι βρίσκεται ο τάφος του Ιησού, καθώς εικάζεται ότι οι δύο κοντινοί τάφοι είναι μέρος ενός συμπλέγματος που ανήκε στην ιδιοκτησία του Ιωσήφ από την Αριμαθέα, ο οποίος σύμφωνα με τα Ευαγγέλια ανέλαβε την ταφή Του Ιησού.
Ωστόσο τουλάχιστον τριάντα χρόνια υπάρχει διαμάχη για την εν λόγω περιοχή καθώς στο σημείο έχουν γίνει επανειλημμένα ανασκαφές και έχουν βρεθεί οστεοθήκες με τα ονόματα της οικογένειας του Ιησού.
 
Οι ανακαλύψεις είχαν γίνει τη δεκαετία του '80 ωστόσο υπήρξαν  πολλές αντιδράσεις από τους Ορθόδοξους Εβραίους οι οποίοι ανησυχούσαν για την διατάραξη του Αγίου Τόπου από τις ανακαλύψεις αυτές. Έτσι το σημείο μπαζώθηκε και χτίστηκε επάνω του ένας πύργος.
Κάπου εδώ "μπλέκονται" ο  James Tabor, αρχαιολόγος από το πανεπιστήμιοτης  Βόρειας Καρολίνας και ο ντοκιμαντερίστας Simcha Jacobovici οι οποίοι ήταν αποφασισμένοι να συνεχίσουν την έρευνα στην περιοχή.
Το 2010,  Έλαβαν άδεια από την κυβέρνηση του Ισραήλ ώστε να χρησιμοποιήσουν ένα μηχανικό χέρι για να διανοίξουν τρύπες στο έδαφος και να διερευνήσουν τη γύρω από τον "οικογενειακό τάφο του Ιησού" περιοχή.
 
Ο εν λόγω τάφος χρονολογείται πριν από 70 μ.Χ, όταν η χρήση οστεοφυλακίων  στην Ιερουσαλήμ σταμάτησε, λόγω της ρωμαϊκής καταστροφή της πόλης.
ο Tabor δήλωσε για τη ανακάλυψη "η ομάδα μας είχε  ένα είδος εκστατικής δυσπιστίας, αλλά τα στοιχεία ήταν σαφώς μπροστά στα μάτια μας, προκαλώντας μας να αναθεωρήσουμε τις προηγούμενες υποθέσεις μας."
 
Όταν το 1980 είχε ανακαλυφθεί, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, ο "οικογενειακός τάφος του Ιησού" υπήρχε και επιγραφή "Ιησούς, ο γιος του Ιωσήφ" αλλά και άλλες που επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές.

Κλεπτοκρατία

πηγή:youtube

BINTEO: Γάτα πάει για κολύμπι στη θάλασσα!



BINTEO: Γάτα πάει για κολύμπι στη θάλασσα!
Κάποιος ξέχασε να της πει ότι οι γάτες μισούν το νερό! Εκτός αν είναι γάτος, οπότε υπάρχει πολύ καλή εξήγηση για το ότι μπήκε οικειοθελώς στο νερό και θα το καταλάβετε βλέποντας το βίντεο…
ΠΗΓΗ: otherside.gr

Τα πιο περίεργα νυφικά του κόσμου!

Όλες οι γυναίκες στο γάμο τους θέλουν να εντυπωσιάσουν με το νυφικό τους. Οι γυναίκες των φωτογραφιών που ακολουθούν ίσως το έχουν παρακάνει!

Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
Perierga.gr - Περίεργα νυφικά
πηγή:http://aniwthoi.blogspot.com/

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Δείτε τον πιο βρώμικο άνθρωπο στον κόσμο!37 χρόνια άπλυτος..




Ο πιο βρώμικος άνθρωπος στον κόσμο. 

Ενας 65χρονος αγρότης, από την Ινδία, ο Kailash Singh, δεν έχει πλυθεί εδώ και 37 χρόνια, σχεδόν από τότε στιγμή που παντρεύτηκε. Ο λόγος που παρέμεινε μακριά από το νερό είναι η συμβουλή ενός ιερέα . Σύμφωνα με αυτή, ο
 Kailash θα αποκτούσε έναν γιό εάν δεν πλενόταν. Μέχρι τώρα όμως τo πολυπόθητο αγόρι δεν το έχει φέρει ο πελαργός.

Αντ’ αυτού του έχει
 χτυπήσει 7 φορές, αλλά για να του παραδώσει κόρες. Είναι αποφασισμένος να μην ξανακάνει μπάνιο έως ότου έρθει ο γιος. Η μοναδική επαφή που έχει με το νερό είναι για να το πιεί. Ακόμα και όταν τον απείλησε η γυναίκα του ότι δε θα ξανακοιμηθεί μαζί του. αυτός έμεινε αμετακίνητος στις απόψεις του.

Μία φορά μάλιστα που αποπειράθηκαν να τον πλύνουν με το ζόρι, εκείνος αντιστάθηκε και το έβαλε στα πόδια. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι αφού δεν ήρθε το αγόρι, δε θα κάνει μπάνιο και ότι ίσως όταν ξαναγεννηθεί πια, στην άλλη ζωή, θα πλυθεί. 

πηγή:http://aniwthoi.blogspot.com

Τι έγραφε το πρώτο sms που στάλθηκε πριν από 19 χρόνια;



Πριν λίγες ημέρες, το SMS, το γνωστό γραπτό μήνυμα των κινητών τηλεφώνων, έκλεισε 19 χρόνια! Στις 3 Δεκεμβρίου, 1992 είχε αποσταλεί το πρώτο μήνυμα. 
Ο Neil Papworth, ένας 20χρονος δοκιμαστής μηχανικός για την Sema Group, μέσω ενός προσωπικού υπολογιστή στέλνει μήνυμα κειμένου στον Richard Jarvis. Του γράφει απλά «Καλά Χριστούγεννα»! Αυτό ήταν, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η Wikipedia το πρώτο μήνυμα που στάλθηκε.

Για να γίνει δημοφιλής όμως η υπηρεσία ανταλλαγής γραπτών μηνυμάτων, έπρεπε να περάσουν 6 χρόνια, όταν και το 1998 Φιλιππίνες η χρήση τους διαδόθηκε ευρύτερα. Σταδιακά από τότε η δημοτικότητα της υπηρεσίας αυξήθηκε. Το 2009, στις ΗΠΑ οι χρήστες κινητής τηλεφωνίας έστελναν περίπου 4,1 δισ. SMS κάθε μέρα. Αυτό ισοδυναμεί με 17 μηνύματα την ημέρα για κάθε άτομο το οποίο διαθέτει ένα κινητό.

Σήμερα, τα γραπτά μηνύματα είναι μία από τις πιο ευρέως χρησιμοποιούμενες υπηρεσίες κινητών τηλεφώνων, με πάνω από το 74% του συνόλου των χρηστών κινητών τηλεφώνων σε όλο τον κόσμο.

Από τους 3,3 δισ. συνδρομητές, οι 2,4 επικοινωνούν καθημερινά με μηνύματα κειμένου. Σύμφωνα με τη Wikipedia, το μεγαλύτερο μέσο όρο διαθέτουν οι χρήστες στις Φιλιππίνες, με μέσο όρο 27 SMS κάθε μέρα ανά συνδρομητή, ενώ οι Αμερικάνοι στέλνουν περίπου 357 γραπτά μηνύματα το μήνα κατά μέσο όρο.

H υπηρεσία SMS είναι μία από τις κυρίαρχες τεχνολογίες στο σημερινό κόσμο. Τα μηνύματα κειμένου απέφεραν 585 δισεκατομμύρια δολάρια για τις επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο το 2011, και αναμένεται να αποφέρουν περισσότερα από 1 τρισεκατομμύρια δολάρια τα επόμενα χρόνια.

kamikazi.gr


Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Μια καρδιά από πηλό.



Κι ύστερα χαμογελάς.. και μετά δαγκώνεις τα χείλη σου. Θυμώνεις… ρυτίδες έντονες σχηματίζονται στο 19 χρόνο πρόσωπο σου ,,,και ρίχνεις κάτω το μικρό πήλινο μπιμπελό που είχες ορκιστεί στον εαυτό σου πως θα το κρατήσεις για πάντα .Και κλαις… με αναφιλητά δυνατά, γοερά με όλη σου την ψυχή. Και μετά χτυπάει το τηλέφωνο. .Ακούς ένα μικρό ήχο, δεν είναι κλήση, είναι μήνυμα. Και πάλι χαμογελάς. Και σκουπίζεις τα μουτζουρωμένα από τη μαύρη μάσκαρα μάγουλά σου. Με τρεμάμενα χέρια πιάνεις αυτό το μικρό  ηλεκτρονικό πραγματάκι που νιώθεις ότι έχει φυλακίσει στο πλαστικό του σώμα όλη την ψυχική σου ηρεμία.. Τα δάχτυλα σου τυφλά πατούν τον αλγόριθμο που οδηγεί στην ανάγνωση του μηνύματος.  Προσπαθείς να διαβάσεις τι γράφει.. οι μπογιές από τα ματιά σου δεν στο επιτρέπουν. Ξανά ορκίζεσαι φευγαλέα στον εαυτό σου ότι δεν θα βάφεσαι από εδώ και στο εξής τόσο έντονα….’’Θέλω να μιλήσουμε’’.. Θέλει να μιλήσουμε, σκέφτεσαι. Το πρόσωπο σου φωτίζεται. Ανακτά την χαμένη του εικόνα. Σαν δροσιά πάνω στα φύλλα των κρίνων ένα πρωινό του Απρίλη. Θέλει να μιλήσουμε… κατάλαβε το λάθος του, σκέφτεσαι.. Θέλει να είμαστε μαζί. Μετάνιωσε γι αυτά που είπε.
Το μπιμπελό…που είναι το μπιμπελό? Κοιτάς το πάτωμα.. Μικρά κόκκινα κομμάτια ..μιας καρδιάς θρυψαλιασμένης  Τα βάζεις με τον εαυτό σου. Πρέπει κάποια στιγμή να ωριμάσεις και να μην αντιδράς επιπόλαια, σκέφτεσαι. Γονατίζεις και μαζεύεις ευλαβικά ένα ένα τα κομμάτια. Τα βάζεις πάνω στο γραφείο σου, παραμερίζοντας  σελίδες που έχουν καταλάβει το χώρο. Μια σελίδα γράφει πάνω της με έντονα μαύρα γράμματα « Πολιτική Φιλοσοφία ΙΙ» Εξεταστική Περίοδος Φεβρουαρίου 2012. Θα πρέπει να μελετήσεις, μονολογείς. Θα πρέπει κάποια στιγμή να μελετήσεις, τώρα έχεις πιο σημαντικά πράγματα να κάνεις.  Ανοίγεις αγχωμένη τα συρτάρια του γραφείου. Τραβάς το πρώτο από αυτά με όλη σου τη δύναμη και το ρίχνεις πάνω στο πόδι σου. Πονάς. Πονάς? Τι σημαίνει πονάς τώρα έχεις πιο σημαντικά πράγματα να κάνεις. Ο πόνος θα περάσει. Προσπαθείς να διακρίνεις μέσα στο ακατάστατο συρτάρι ένα κίτρινο σωληνάκι με μαύρα γράμματα. Το βρίσκεις με ένα άτσαλα τοποθετημένο καπάκι στην κορυφή του, η κόλλα έχει ξεχειλίσει, έχει ξεραθεί και έχει παραμορφώσει το σωληνάριο. Πρέπει να σαι πιο προσεκτική στις κινήσεις σου σκέφτεσαι. Προσπαθείς να ενώσεις τα κομμάτια μαζί. Γέρνεις το κεφάλι σου μια στα αριστερά μια στα δεξιά. Νομίζεις ότι τα κατάφερες. Χαμογελάς. Σκέφτεσαι το μήνυμα και ότι δεν έχεις απαντήσει ακόμη. Αγχώνεσαι. Αφήνεις προσεκτικά τα ενωμένα κομμάτια στο τραπέζι. Πρέπει να βιαστείς. Γιατί όμως να βιαστείς? Το ξανασκέφτεσαι. Ας περιμένει και εκείνος λίγο, όπως περίμενες και συ μια ολόκληρη μαρτυρική ώρα για κάποιο σημάδι δικό του. Γελάς πονηρά. Τελικά εξακολουθείς να έχεις το «πάνω χέρι» στη σχέση σας σκέφτεσαι.    
            Χτενίζεις με τα δάχτυλα σου τις πυκνές μαύρες σου μπούκλες. Πρέπει να φαίνομαι χάλια, σκέφτεσαι. Θα σουλουπωθώ αργότερα, ψιθυρίζεις καθησυχαστικά σε εσένα, για εκείνον, πάντα για εκείνον, όλα για εκείνον. Ανασυγκροτείσαι. Θυμάσαι ότι δεν έχεις βάλει κόλλα στα πρόχειρα ενωμένα κομμάτια. Με το αριστερό σου χέρι κρατάς σφικτά την κόκκινη καρδιά σου με το δεξί κρατάς την κόλλα. Την ανοίγεις με τον αντίχειρα σου  και τον δείκτη. Πιέζεις περισσότερο από όσο πρέπει το σωληνάριο. Ξεχειλίζει η κόλλα και λερώνεσαι. Θυμάσαι το χτυπημένο από το συρτάρι πόδι σου. Θυμώνεις. Εξοργίζεσαι. Δεν πτοείσαι όμως. Πασαλείφεις την καρδιά με κόλλα, το μπιμπελό γίνεται ένα με το αριστερό σου χέρι. Δεν πειράζει θα το ξεκολλήσεις.  Και αν το προσέξει πως είναι σπασμένο? Μειδιάζεις. Σιγά μην το προσέξει. Όπως τάχα μου πρόσεξε το ολοκαίνουργιό σου χτένισμα, που είχες αλλάξει την φράντζα σου από τα δεξιά που την έκανες συνήθως , στα αριστερά? Η΄ μήπως τότε που είχες αλλάξει το χρώμα του κραγιόν σου από λιλά σε ροδακινί το είχε προσέξει.
Ο ήχος από το κινητό, σου διακόπτει βίαια  τις σκέψεις. Ούτε δέκα λεπτά δεν μπορεί να περιμένει για την απάντησή σου, μονολογείς και χαμογελάς. Πετάς την κόλλα από το δεξί σου χέρι κάτω και τρέχεις προς το τηλέφωνο. Ανοίγεις διψασμένα το μήνυμα. Διαβάζεις. ‘’Επειδή έχουμε κανονίσει φάση με τα παιδιά δεν μπορώ να περιμένω και θα περάσω από κει σε λίγο να πάρω το Πλέι στέσιον , θα ανοίξω με τα κλειδιά μου και μετά θα στα αφήσω πάνω στο τραπεζάκι’’ . Το ξαναδιαβάζεις. Βεβαιώνεσαι για τον αποστολέα. Τινάζεις με δύναμη το αριστερό σου χέρι στον αέρα μπας και ξεκολλήσει η καρδιά. Μάταια όμως παραμένει κολλημένη.. Ξανατινάζεις το χέρι σου πιο δυνατά αυτή τη φορά. Η καρδιά ξεκολλάει και βρίσκει την θέση της στο πάτωμα, εκεί που ήταν και πριν δέκα λεπτά, σε κομμάτια πάντα. Ουρλιάζεις.
Τρέχεις προς το μπάνιο. Αφήνεις το παγωμένο νερό να μουτζουρώσει το πρόσωπο σου λες και είναι καμβάς ψυχασθενή ζωγράφου. Ρίχνεις και άλλο νερό και σαπούνι. Τα πρόσωπό σου είναι καθαρό τώρα, αλλά χλωμό. Θυμάσαι ότι είναι απόγευμα και δεν έχεις φάει τίποτα. Θυμάσαι ότι μπορεί να έρθει εκείνος από στιγμή σε στιγμή και αφήνεις την προηγούμενη σκέψη να κρυφτεί μέσα στο σιφόνι του νιπτήρα σου μαζί με τα νερά. Αρχίζεις να βάφεσαι. Τα μάγουλά σου αποκτούν ένα παιχνιδιάρικο ροδακινί χρώμα. Οι μαύροι κύκλοι κρύβονται κάτω από στρώσεις από εκρού μπογιά. Τα χείλη σου χρωματίζονται ροζ. Από τα βλέφαρά σου περνάει μια στρώση από μάσκαρα. Σκέφτεσαι πως είναι αρκετή. Φοβάσαι μην λυγίσεις και δακρύσεις και μουτζουρωθείς,  ξανά.  Βλέπεις το πρόσωπό σου στον καθρέφτη. Τιθασεύεις με ένα χτένι τις μαύρες σου μπούκλες. Κάτι δεν σου αρέσει. Αρπάζεις την μάσκαρα και βάζεις ξανά στις βλεφαρίδες σου, και ξανά με  αυτοπεποίθηση αυτή τη φορά. Με μεγάλα βήματα βγαίνεις από το μπάνιο και πας στην ντουλάπα σου. Κοιτάς τον εαυτό σου. Φοράς ένα χοντρό μαύρο καλσόν με ίσιες μαύρες μπότες και ένα κίτρινο μακρύ  πουλόβερ που αφήνει τον δεξί σου ώμο ακάλυπτο. Ανακατεύεις τα ρούχα περισσότερο στην ντουλάπα και ανακαλύπτεις ένα φουλάρι με όλα τα χρώματα του κόσμου πάνω του.. Το δένεις στο λαιμό σου. Πατάς πάνω στα  κομμάτια της καρδιάς , διασχίζεις ξανά το ένα και μοναδικό δωμάτιο του σπιτιού σου, αρπάζεις το κόκκινο σακίδιο σου και πετάς τα κλειδιά και τα πέντε ευρώ σου μέσα. Πας στην πόρτα και τραβάς το σύρτη.  Κοντοστέκεσαι. Ξαναπατάς τα κομμάτια από το μπιμπελό και αρπάζεις εκείνη την στοίβα με τις φωτοτυπίες που είχες πάνω στο γραφείο. Χτυπάς με δύναμη την πόρτα πίσω σου. Αγωνιάς μην τον πετύχεις να ανεβαίνει τα σκαλιά της πολυκατοικίας σου. Βγαίνεις στο δρόμο. Διασχίζεις την λεωφόρο και ορμάς μέσα στο σταματημένο λεωφορείο που βρίσκεται μπροστά σου.
Θα σταματήσεις μετά από δύο στάσεις. Θα διασχίσεις πάλι την λεωφόρο, θα ανέβεις τα σκαλιά του παλιού κτιρίου που στεγάζει το αναγνωστήριο δύο δυο. Θα μπεις μέσα στην αίθουσα με ησυχία και θα λουφάξεις στο ξύλινο κάθισμα. Θα ανοίξεις μηχανικά την τσάντα σου και θα ξετρυπώσεις εκείνες τις σημειώσεις. Θα περάσει από το μυαλό σου η μορφή του να μπαίνει στο σπίτι σου, να πατάει την καρδιά που είναι στο πάτωμα. Να αδιαφορεί . Να βγάζει το ηλεκτρονικό παιχνίδι από την πρίζα, να πετάει τα κλειδιά σου  στο τραπεζάκι και να χάνεται πίσω από την πόρτα.
Είναι εκείνη η στιγμή που θα νιώσεις ένα βλέμμα να σε ακουμπά στον ώμο. Είναι εκείνη η στιγμή που θα σηκώσεις τα μάτια σου από τις σημειώσεις που δεν έχεις διαβάσει και θα αντικρίσεις το ξανθό αγόρι που κάθεται απέναντι σου να σου χαμογελάει. Είναι εκείνη η στιγμή που θα ανασηκωθείς και θα ξανά καθίσεις με ίσια την πλάτη σου αυτή τη φορά. Είναι εκείνη η στιγμή που θα κοιτάξεις έξω από το παράθυρο και θα συνειδητοποιήσεις ότι είναι μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα του Ιανουαρίου.


οδοντόβουρτσα

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Τζίμης Πανούσης:Καμία δουλειά δεν είναι ντροπή εκτός του μπάτσου&του Βουλευτή


Ο Τζίμης Πανούσης δεν δίνει συχνά συνεντεύξεις. Μίλησε αποκλειστικά στην aixmi.gr. Παράσταση έχει καιρό να ανεβάσει, να τα πει, αλλά σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης χρησιμοποιεί την καθημερινή του εκπομπή «Δούρειος Ήχος» στο Ράδιο 9. Αν τον έχεις ακούσει έστω και μια φορά στο ραδιόφωνο ή τον έχεις δει σε παράσταση, αν έχεις προσπαθήσει να αποκρυπτογραφήσεις τους στίχους των τραγουδιών του ή γελάς με την υπερβολή των αστείων του τότε δεν είσαι ανυποψίαστος αναγνώστης.
Είναι ειρωνικός, περιπαικτικός, αυτοσαρκαστικός. Όλα αυτά, όμως, χάνονται και δίνουν τη θέση τους στη θλίψη όταν μιλάει για το σήμερα του Έλληνα. «Τι να το κάνω που έχω δουλειά» – λέει –«όταν ο διπλανός μου πεινάει»;
Είναι καυστικός με την οικογένεια Παπανδρέου, «είμαστε η μόνη χώρα με παππού, γιό, εγγονό πρωθυπουργούς» σημειώνει, ενώ χαρακτηρίζει τον Σαμαρά… «χειρότερο από τον Γιωργάκη».
Για τον Παπαδήμο στάζει … μέλι («ούφο» τον αποκαλεί) και για την θέση του υπουργού Οικονομικών έχει την απόλυτη πρόταση : «ο Εφραίμ θα ήταν ο καλύτερος»… Eπειδή φαίνεται στο βλέμμα του ότι έχει πολλά να πει, ξεκινάμε χωρίς ερώτηση και στην πορεία βλέπουμε…
[σκιτσογραφία: Έφη Ξένου]
«Ξεκινώντας, θα ήθελα να πούμε κάτι για το διαδίκτυο επειδή αυτό θα μας φιλοξενήσει. Να πω, όπως δηλώνω στις παραστάσεις μου και στο ραδιόφωνο καθημερινά, όπου έχω μια επικοινωνία με έναν και μοναδικό ακροατή, έχω μια αμφίδρομη ραδιοφωνική σχέση 23 χρόνων με τον ακροατή μου και η εκπομπή λαμβάνεται σαν ραδιοφωνική αντιβίωση κάθε δώδεκα ώρες. Έχω και επαναληπτική δόση το βράδυ. Με την ευγενική κοροϊδία εδώ του παραγωγού… Θέλω, λοιπόν, να πω ότι το διαδίκτυο παρόλο που ασχολούμαι πριν καν έρθουν οι υπολογιστές στην Ελλάδα… Έκανα ένα ταξίδι πριν χρόνια στο Λονδίνο, πήρα έναν υπολογιστή, τον πέρασα από την Ελβετία, μου τον κρατήσανε… τέλοσπάντων… Παρόλο που είμαι από την αρχή σε αυτό το πράγμα μέσα, έχω μια αλλεργία στον ψηφιακό Πολιτισμό. Γιατί εμείς, η δικιά μου η γενιά, έχουμε την ατυχία να βιώσουμε ένα τραύμα. Το τέλος του αναλογικού Πολιτισμού και την αρχή του ψηφιακού. Με όλα τα προβλήματα. Δηλαδή εγώ που ασχολούμαι με την φωτογραφία σχεδόν επαγγελματικά – η πρώτη μου δουλειά ήταν φωτογράφος…πορνό…δεν έχει σημασία…
  • Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή.
Εκτός από του μπάτσου κι από του βουλευτή…
Έλεγα, λοιπόν, ότι εγώ που έμπαινα σε σκοτεινό θάλαμο… Δεν ξέρω αν έχεις μπει ποτέ μέσα σε σκοτεινό θάλαμο… Τα υγρά τα φωτογραφικά έχουν μια τρομακτική ομοιότητα με τα κολπικά υγρά.Μυρίζει σαν ερεθισμένο ηδονοτριβείο εκεί μέσα. Σε τραβάει όλο αυτό. Αυτό ήταν το αντικείμενό μου… Τέλοσπάντων, στο θέμα μας. Τυπώνοντας μια αναλογική φωτογραφία βλέπεις ότι έχεις μια ανάλυση που δεν την έχουν φτάσει τα ψηφιακά. Θέλω να πω ότι όταν πήρα την πρώτη μου ψηφιακή φωτογραφική μηχανή με κάμποσα mpixel, τράβαγα κι έβλεπα «τι Κοινούσης, τι Πανούσης». Είτε τράβαγες τον Κοινούση, είτε τον Πανούση το ίδιο πράγμα ήταν. Το ίδιο και στη μουσική που είναι η δουλειά μου. Εκεί φάγαμε μεγάλο στραπάτσο εμείς. Γιατί όταν μπαίνουμε σε ένα στούντιο να γράψουμε, έχει προηγηθεί δουλειά στο σπίτι και πολύ προετοιμασία. Κάθεσαι και ασχολείσαι με τη λεπτομέρεια του ήχου και τις συχνότητες. Στο cd αλλά και στο mp3 χειρότερα, πέφτει κούρεμα. Το PSI, δηλαδή, στη δική μας τη δουλειά έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Με αποτέλεσμα να παιδευόμαστε να βγάλουμε ένα ηχόχρωμα στο μπάσο και το μπάσο να μην υπάρχει γιατί τις ψηλές και τις χαμηλές νότες, λέει, τις πετάει επειδή το αυτί δεν τις ακούει. Το αυτί μπορεί να μην τις ακούει αλλά τις αισθάνεται το στομάχι. Έχει ευτελιστεί πολύ η δικιά μας η δουλειά.
  • Υπάρχει και πολύ πειρατεία μέσω διαδικτύου
Όχι, είμαι υπέρ της πειρατείας γιατί διαδίδει τη μουσική.
  • Δεν σκοτώνει;
Όχι δεν σκοτώνει, αυτά είναι γελοιότητες. Οι δισκογραφικές εταιρείες σκοτώνουν τη μουσική. Ο καπιταλισμός σκοτώνει τη μουσική. Οι πειρατές μια χαρά κάνουν. Εγώ θυμάμαι ότι ο πρώτος μου δίσκος, που είχε και μεγάλη εμπορική επιτυχία είχε κυκλοφορήσει σε 36 διαφορετικές εκδόσεις από τσιγγάνους, γύφτους, πειρατές, μαύρους, Νιγηριανούς…Τα έχω μαζέψει όλα αυτά και είμαι περήφανος που τα έχω. Αυτοί οι άνθρωποι διαδώσανε τη μουσική μου.
  • Άρα, που καταλήγουμε; Το διαδίκτυο δεν βοηθάει στη μαζική διάδοση της μουσικής;
Σε αυτό παίζει έναν ρόλο, ειδικά τώρα που καταστράφηκε η δουλειά μας λόγω της επέλασης αυτού του ψηφιακού Πολιτισμού, αλλά και των εφημερίδων. Από τους εκδοτοκωστόπουλους καταστράφηκε, οι οποίοι θεωρήσανε ότι η δική μας η δουλειά πρέπει να δίνεται τζάμπα, να πετιέται. Μάλιστα μαθαίνω ότι τα cd κάνουν πολύ καλή δουλειά στο μπαλκόνι για τα περιστέρια

«Να απαλλαγούμε από τα κομματόσκυλα»

  • Συνεπώς, γενικά δεν πάμε καλά. Τι βλέπετε; Κάγκελα παντού;
Χα! Είναι τόσο ψυχοφθόρο όλο αυτό…υπάρχει τέτοια καντήφλα. Έχω κόψει φίλους γιατί μιλάνε μόνο για την κατάσταση που ζούμε. Αλλά με εμμονή, όμως, αρρώστια. Ερχόταν ας πούμε ο ντράμερ μου στη δουλειά και ήταν χάλια. Ούρλιαζε, χτύπαγε τις πόρτες. Και διαπίστωσα ότι έβλεπε τις ειδήσεις πριν έρθει στο μαγαζί. Σε καταστρέφει όλο αυτό. Από την άλλη πρέπει να ενημερώνεσαι για να δεις τι γίνεται. Το θέμα είναι ότι πρέπει να απαλλαγούμε από τα κομματόσκυλα. Η ουσία του πράγματος είναι αυτή. Είναι κάποιες συμμορίες συγκεκριμένες, δεν είναι πολλές οικογένειες οι οποίες είναι γαντζωμένες στις καρέκλες. Σ’ αυτό το σημείο θέλω να πω ότι η καρέκλα κάνει τον άνθρωπο, δεν κάνει ο άνθρωπος την καρέκλα. Έχουν μάθει, λειτουργούν με «λογική μαφίας». Μάλιστα γνωρίζω κι από μαφιόζους Ναπολιτάνους ότι ζηλεύουν τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει το σύστημα σε μας εδώ. Μη ξεχνάς ότι αυτό λειτουργεί πολλά χρόνια, δεν είναι τωρινό. Και ψάχνουμε τρόπους, δυστυχώς δεν τους έχουμε βρει, για το πώς θα απαλλαγούμε απ’ αυτούς τους νταβατζήδες.
  • Έχετε επαφή με την ιταλική μαφία;
Βεβαίως! Εξηγώ : Το καλοκαίρι μένω στην Άνδρο κι έχουμε ένα τρομερό θέμα με τα σκουπίδια εκεί. Τα ρίχνουν στη θάλασσα, σε ένα μάλιστα σημείο όπου υπάρχει ένας εκπληκτικός αρχαιολογικός χώρος. Ο πρώτος αρχαίος οικισμός της Ευρώπης με βραχογραφίες. Εκεί εμείς ρίχνουμε τα σκουπίδια με αποτέλεσμα να γίνει κατολίσθηση, να πέσουν οι βράχοι στη θάλασσα και να υπάρξει μεγάλη καταστροφή. Στην προσπάθεια να βρεθεί λύση ήρθα σε επικοινωνία με την Ναπολιτάνικη τοπική αυτοδιοίκηση- γιατί κι εκεί ως γνωστόν έχουν πρόβλημα με τα σκουπίδια. Στη Νάπολη το κομμάτι των σκουπιδιών το διαχειρίζεται η μαφία. Και ξέρεις, δεν υπάρχουν ταμπού σ’ αυτό. Λένε ότι τα διαχειρίζεται η μαφία και τα διαχειρίζεται η μαφία. Όχι όπως εδώ, πουσου λέει η άλλη «είμαι τηλεπερσόνα», αλλά κάνει βίζιτες. Εκεί το λένε. Και στην Αμερική ο άλλος κάνει μπίζνα τη φιλανθρωπία και λέει «κάνω μπίζνα». Δεν λέει ότι είναι ο Νταλάρας και σώζει την Αφρική και την Κύπρο. Είναι τα πράγματα πιο ξεκάθαρα. Και ζηλεύουν τον τρόπο που δουλεύουμε εμείς, γιατί όντως είναι θαυμαστός.

«Είμαστε δουλοπάρικοι και ραγιάδες»

  • Έμεις δεν έχουμε ευθύνες;
Είμαστε δουλόφρονες, όπως λέει ο Καστοριάδης από το 400 π.χ. μέχρι σήμερα είμαστε δουλοπάροικοι, ραγιάδες. Δεν είμαστε πολίτες, δεν έχουμε συνείδηση. Δεν έχουμε ζήσει καμιά επανάσταση. Πολύ σωστά βλέπουμε το κράτος ως κάτι κακό, είναι κακό έτσι όπως είναι, από την άλλη όμως δεν κάνουμε κάτι να αντιπαραταχτούμε.
  • Το καλοκαίρι υπήρξε αντίδραση
Όχι, από την αρχή δεν μ΄ άρεσε αυτό που γινόταν. Ένα ξενόφερτο πράγμα. Αγανακτισμένοι;Εμείς αγανακτισμένους λέγαμε στα φοιτητικά μου χρόνια τους φασίστες που έρχονταν και παρίσταναν τους αγανακτισμένους πολίτες, τους τραμπούκους με στόχο να σπάσουν τις απεργίες και τις καταλήψεις. Αυτό του καλοκαιριού ήταν μια μόδα. Μπροστά ήταν κάποιοι φασίστες, ακολουθούσαν κάποιοι επαγγελματίες αριστεροί…ένα μπερδεμένο μπουλούκι. Εγώ πιστεύω ότι η εξέγερση περνάει από το στομάχι. Πρέπει να βγει ο κόσμος και θα βγει.
  • Από πού αλλού μπορεί να ξεκινήσει η εξέγερση;
Νομίζω μόνο από εκεί

«Τι να το κάνω που έχω χρήματα όταν ο διπλανός μου πεινάει»;

  • Θα πρέπει, λοιπόν, να πεινάσουμε πραγματικά;
Ο Μπρέχτ λέει κάτι πολύ σοφό : «Ή όλοι ή κανείς». Τι να το κάνω εγώ που έχω δουλειά και βγάζω χρήματα όταν ο διπλανός μου πεινάει; Δεν μπορώ να ζήσω έτσι. Αυτά είναι κάποια αμερικάνικα ήθη που δεν μας ταιριάζουν. Είχα πάει στην Αμερική και δεν άντεξα, δεν άντεχα να κατεβαίνω από το δωμάτιό μου στο ξενοδοχείο και να βλέπω τον άλλο στο δρόμο να κοιμάται σε ένα κουτί. Δεν έχουμε μάθει εμείς να ζούμε έτσι.
  • Συμβαίνει ήδη;
Τι να πω…Ίσως το βλέπουν αυτό σαν εξέλιξη. Αυτός ο Παπαδήμος, ας πούμε, μπορεί να το βλέπει σαν event, σαν happening. Ότι βάζει κάποιος ένα χαρτόκουτο, κοιμάται και αυτό είναι εικαστική παρέμβαση στην πόλη. Ούφο μιλάμε. Επ’ ευκαιρίας θέλω να καταγγείλω αυτούς τους ποδηλάτες που βγαίνουν στο δρόμο…Τι χάλι είναι αυτό; Μπλοκάρουν τους δρόμους, βγαίνουν κάτι τύποι σαν καρνάβαλοι, ως τι δηλαδή;
  • Οικολογία ή για άλλους διαμαρτυρία;
Μα εισπνέουν οικολογική αυτοκτονία με τόσο καυσαέριο που ρουφάνε. Και είμαστε σε μια χώρα που δεν έχει καμιά υποδομή για ποδήλατο, μην τρελαθούμε τελείως. Το ποδήλατο μας μάρανε;
  • Οι ποδηλάτες σας φταίνε;
Επ΄ ευκαιρίας ήθελα να το καταγγείλω. Είναι τρομερό πρόβλημα…΄Εχουμε πολλή δουλειά.
  • Ποιες άλλες ομάδες αποτελούν πρόβλημα;
Βασικά τα κόμματα και οι νεολαίες τους. Είναι κι εκεί προβληματική η κατάσταση.

«Με μπαγλάρωσαν οι Κνίτες και με έκαναν μαύρο»

  • Σ’ αυτές είχατε πάντα αλλεργία;
Η πρώτη ψυχρολουσία που έχω φάει είναι όταν μπήκα στο Πανεπιστήμιο. Την πρώτη εβδομάδα εμφανίστηκα στη σχολή και είχαμε κατάληψη. Εκεί θυμάμαι έβγαιναν διάφοροι  με την κιθάρα τους και παίζανε. Πήγα κι εγώ να πω κάποια τραγούδια δικά μου. Με μπαγλαρώσανε οι Κνίτες και με κάνανε μαύρο. Ήταν η πρώτη εμπειρία μου από το Πανεπιστήμιο. Γιατί έλεγα «Παράγγειλε η μαμά Ρωσία να διώξουμε τη CIA να φέρουμε την KGB’». Διάφορα τέτοια.
  • Κι άλλα πολλά. Πάντα δοκιμάζατε, με τα τραγούδια σας, τις αντοχές του συστήματος;
Και στη Χούντα η ίδια κατάσταση φυσικά, παρόλο που στη Χούντα συνεργαζόμασταν χωρίς να το ξέρουμε. Μετά άρχισαν να βγαίνουν τα προβλήματα σταλινικού τύπου.
  • Ενώ διαπιστώνατε ότι κάποιες λέξεις δεν αντέχουν να τις ακούνε, εσείς το τσιτώνατε;
Αυτό που δεν μ’ αρέσει είναι να αυτολογοκρίνομαι. Μπορώ να πω για τη μάνα μου, τον πατέρα μου, θα πω αυτά που έχω να πω. Μου βγαίνουν από μόνα τους, δεν το κάνω επίτηδες.
  • Μέχρι σήμερα που αποκαλείτε τις αριστερές νεολαίες «πεκινουά του ΣΥΝ» και από την άλλη «κνιτόσκυλα που τρέφονται με pedigree από την πρώην Σοβιετική Ένωση»;
Κοιτάξτε, εγώ πιστεύω ότι ο Κνίτης και ο χίπης – εγώ αισθάνομαι χίπης – γεννιούνται και πεθαίνουν τοιούτοι. Με την ευρεία έννοια. Κι εγώ χίπης είμαι, μπορεί να μου κλείσει η εταιρεία μου να πάω να μείνω σε ένα καλό ξενοδοχείο, ενώ πριν έμενα σε παγκάκι. Κι ο Κνίτης. Πρώτα είχε αφεντικό τον Στάλιν και τώρα τον Λαμπράκη.

«Ο Τζουμάκας κατουρήθηκε στην υπουργική Μερσεντές»

  • Εσείς το παραδέχεστε, εκείνοι όχι;
Είναι μεγάλο πρόβλημα. Τότε στο Πολυτεχνείο, θυμάμαι, ήθελα να σατιρίσω όλη αυτή την εξέγερση και τους ανθρώπους που συμμετείχαν. Ήταν τρομερό ταμπού, απαγορευόταν. Μη ξεχνάμε ότι όλοι αυτοί είναι που μας έφεραν σε αυτό το χάλι σήμερα. Δηλαδή ο Τζουμάκας, ας πούμε, την πρώτη φορά που μπήκε στην υπουργική Μερσεντές έμαθα ότι κατουρήθηκε από τη συγκίνηση. Μέσα στη Μερσεντές. Μου το ΄χε πει ο οδηγός του.
  • Κι αυτός χίπης;
Ο Γιώργος είναι βασικά χίπης. Τον αισθάνομαι. The house of the rising sun. Είναι ο Τζέφρι για μένα. Έχει την μπαντάνα στο σπίτι του, τη φυλάει. Είναι παιδί, όχι των λουλουδιών όπως είμαι εγώ. Είναι παιδί του λουλουδιού, της Μαργαρίτας.
  • Είχε δουλέψει μικρός στη Σουηδία…
Καθάριζε τζάμια, ναι. Κι εγώ έχω δουλέψει. Όχι τζάμια. Άλλες δουλειές. Εξήγησα παραπάνω ότι έχω δουλέψει ως φωτογράφος σοφτ πορνό…
  • Αυτό γιατί το εγκαταλείψατε;
Εγκατέλειψε το είδος την Ελλάδα, δεν το εγκατέλειψα εγώ. Έχω δουλέψει σε θιάσους, μπουλούκια, έχω μάθει τη δουλειά του ταχυδακτυλουργού. Μου την έμαθε ένας καραγκιοζοπαίκτης. Ξέρω να εξαφανίζω περιστέρια, κάνω τέτοια…
  • Να εμφανίζετε κάτι ξέρετε;
Όχι. Λεφτά; Δυστυχώς δεν ξέρω.
  • Πόσα χρόνια κάνετε σάτιρα;
Από τότε που γεννήθηκα. Επαγγελματικά από τα τέλη της δεκαετίας του ’70. Στην αρχή με κάτι παραστάσεις στον πολιτιστικό όμιλο Χολαργού και μετά κανονικά επαγγελματικά. Μας φώναξαν τότε να παίξουμε για τρεις μέρες σε ένα μαγαζί στην Πλάκα και παίξαμε όλες τις μέρες χωρίς ρεπό. Είχε ανταπόκριση.
  • Έχετε βαρεθεί να κάνετε επαγγελματική σάτιρα;
Όχι, αυτός είναι τρόπος ζωής. Ή το ‘χεις ή δεν το ‘χεις. Κάποιος έχει πει ότι η θλίψη είναι η μυστική πηγή του χιούμορ. Εμείς οι κωμικοί έχουμε μια θλίψη στην καθημερινότητα μας. Όλο αυτό που κάνουμε είναι μια βαλβίδα ασφαλείας. Εγώ τρεις χρονιές αποφάσισα να μην παίξω για να ξεκουραστώ και αρρώστησα και τις τρεις βαριά. Βγαίνω και εκφράζομαι, τώρα έχω το ραδιόφωνο και τα λέω καθημερινά. Αλλιώς πνίγομαι.
  • Είναι δύσκολη δουλειά η σάτιρα σε τέτοια εποχή που ζούμε;
Όχι, αυτά έρχονται από μόνα τους. Δεν συμφωνώ με αυτό «τώρα έχω να πω». Όταν είναι πολύ φορτισμένες πολιτικά και κοινωνικά οι καταστάσεις λιγοστεύουν τα βέλη στη φαρέτρα τη δικιά μας. Εμένα η δουλειά μου είναι να φτιάξω μια υπερβολή, να την παρουσιάσω. Τώρα οι υπερβολές της καθημερινότητας με ξεπερνάνε. ΄Οτι και να πω εγώ σαν υπερβολή, στην πραγματικότητα γίνεται δέκα φορές πιο σουρεαλιστικό.

«Αντέχει ο κόσμος δύο Νταλάρες»;

  • Θα πιστεύατε ποτέ ότι θα μιλούσαμε για έναν ακόμα Νταλάρα;
Αυτό είναι τραγικό. Αντέχει ο τόπος δύο Νταλάρες; Είναι δύσκολα. Και είναι τρεις στην ουσία γιατί ήρθε και η γυναίκα του. Καταστροφή.
  • Τον έχετε περιλάβει τον Νταλάρα στην εκπομπή σας;
Ναι, τον αγαπάω πολύ. Τον Νταλάρα του PSI λέμε τώρα, ε; Συμπαθέστατη φυσιογνωμία.
  • Αν έχετε νομικά θέματα και μ’ αυτόν;
Δεν θα έχω γιατί κάθε φορά θα λέω ότι αναφέρομαι στον άλλον.
  • Το PSI τι είναι;
Ε, νομίζω ότι κάθε Έλληνας το γνωρίζει αυτό. Έχει σχέση με τρίχες, αυτό το ξέρουν όλοι. Επιτρέπουμε σ’ αυτούς τους τύπους να μαγαρίζουν τις ζωές μας και να καταστρέφουν τις ζωές των παιδιών μας. Αυτό είναι τραγικό. Εγώ έχω δώσει στον εαυτό μου και στον Θεό μου που είναι ο λαός μου – άλλοι πιστεύουν στον Θεό, εγώ πιστεύω στον λαό – ότι αυτό το καλοκαίρι πρέπει να είναι το τελευταίο. Αν και τώρα δεν ξεσηκωθούμε…Βέβαια, έχουμε τεράστιο πόλεμο από τα «αριστερά» κόμματα. Προκηρύσσουν μια απεργία, όπως π.χ. η ΕΣΗΕΑ που λέει «σήμερα θα κάνουμε απεργία». Παρόλα αυτά δουλεύουμε γιατί λένε ότι πρέπει να κρατήσουμε ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας. Όλοι, λοιπόν, στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Μα πώς θα πάμε στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις όταν δουλεύουμε; Μιλάμε για τύπους επαγγελματίες πυροσβέστες. Πληρώνονται γι΄αυτό το πράγμα. Τους έχω ζήσει από τα Πανεπιστήμια, τις καταλήψεις, από τα ραδιόφωνα που πήγαμε κάποια στιγμή να κάνουμε μια αυτοδιαχείριση.
  • Τι πρέπει να κάνουμε;
Να ξεκαθαρίσουμε τα του οίκου μας. Με τους Κνιτοφασίστες πρέπει να τελειώνουμε. Πάω να πω κάτι και λένε «ο Πανούσης είναι της CIA».
  • Το ‘χετε ακούσει αυτό;
΄Οτι υπηρετώ κρυφά κέντρα, του κεφαλαίου, ότι είμαι πλούσιος, ότι ο πατέρας μου είναι εφοπλιστής…κάτι παπαριές δηλαδή. Πρέπει να απαλλαγούμε απ’ αυτούς.
  • Πώς;
Με τη βία, δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Με γιαούρτια, με αυγά. Αν και δεν ιδρώνει το αυτί τους.
  • Γιαούρτια σε όλους ή στους αριστερούς;
Κυρίως στους αριστερούς, διότι τους άλλους τους ξέρουμε. Τους αριστερούς βουλευτές λέω. Τους επαγγελματίες.
  • Είναι δύσκολα όλα. Έτσι τα βλέπετε;
Όλα τα ωραία είναι δύσκολα. Και μια ωραία κοπέλα, αν θέλεις να την κατακτήσεις δύσκολη, είναι αλλά θα κάνεις προσπάθειες να την κατακτήσεις. ΄Η ένα ωραίο αγόρι, αντίστοιχα, που θέλει να κατακτήσει η κοπέλα. ΄Η κι ένα ωραίο αγόρι, αντίστοιχα, που θέλει να κατακτήσει ένα αγόρι.

«Ο Σαμαράς είναι χειρότερος από τον Γιωργάκη»

  • Ο βουλευτής είναι κλειστό επάγγελμα;
Δεν υπάρχει πιο κλειστό, γι’ αυτό πρέπει να ανοίξει. Δηλαδή, πάει από πατέρα σε γιο. Είμαστε, νομίζω, το μοναδικό παράδειγμα χώρας στον κόσμο που έχουμε παππού, πατέρα και εγγονό πρωθυπουργό. Και των βοθρατζήδων το επάγγελμα πρέπει να ανοίξει. Αυτά τα δύο.
  • Αν γίνουν εκλογές τι πιστεύετε ότι θα βγει;
Δεν θα γίνουν εκλογές. Γιατί δεν θέλουμε. Είναι χρονοβόρες. Ακόμα κι αυτές τις τηλεκατευθυνόμενες εκλογές που δεν έχουν σχέση με την Δημοκρατία δεν τις έχουν ανάγκη πια. Θα πάμε έτσι για τα επόμενα δύο χρόνια. Αν το ανεχτούμε κι αυτό θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
  • Τη σύμπραξη Βενιζέλου-Λοβέρδου πως την είδατε;
Εγώ δεν την είδα με καλό μάτι, αλλά η gay κοινότητα- με την οποία έχω επαφές το είδε καλά. Το φιλί, ειδικά, το είδε με πολύ αγαλλίαση. Και μάλιστα, αν ολοκληρώσουν τις σχέσεις τους και βυθιστεί ο Ανδρέας Λοβέρδος στην πισίνα λίπους του Βενιζέλειου κοίτους τότε θα γίνουν πολλά. Έχουν μεγάλη δύναμη οι gay. Μπορούν να δώσουν στο ΠΑΣΟΚ μια σανίδα σωτηρίας.
  • Τον Αντώνη Σαμαρά;
Νομίζω ότι είναι ο έτερος. Χρειάζεται να γίνει ένα τρομοκρατικό χτύπημα στους Δίδυμους Τύπους. Δίδυμοι τύποι είναι ο Γιωργάκης και ο Αντωνάκης. Είναι χειρότερος από τον Γιωργάκη ο Σαμαράς, μόνο αυτό θα σου πω.
  • Γιατί δίδυμοι; Από το ζώδιο το λέτε;
Σαν προσωπικότητες. Είναι και οι δύο δίδυμοι στο ζώδιο. Και συμφοιτητές. Είναι άνθρωπος επικίνδυνος κατά τη γνώμη μου ο Σαμαράς. Όχι σαν τον Γιώργο, βέβαια. Εγώ τον λέω Αντωνάκη Σ., ο Αντωνάκης της Πηνελόπης Δέλτα…Έχει κάνει τρομερές γκάφες, έχει κάνει το αλβανικό έπος νούμερο 2, έχει ανοίξει τα σύνορα και ήρθαν όλοι οι φυλακισμένοι της Αλβανίας εδώ. Ως υπουργός Εξωτερικών έκανε δουλειά με τις περίφημες σκουπιδοσακκούλες που έπαιρναν οι δημοσιογράφοι μυστικά κονδύλια. Εν τω μεταξύ τώρα απ’ ό,τι είδα τα μυστικά κονδύλια έχουν τριπλασιαστεί… πάνε πάρα πολύ καλά. Πετάει κι αυτή τη μπαρούφα «εκλογές Απρίλιο». Οι εκλογές θα γίνουν τον Απρίλιο του 2014!
  • Αυτό είναι πρόβλεψη;
΄Ετσι πιστεύω. Δεν συμφέρει κανέναν μας να γίνουν τώρα εκλογές; Γιατί; Για να βγουν οι ίδιοι; ΄Η για να βγάλει ο Κουβέλης άλλους δέκα;
  • Πάμε για παράταση της κυβέρνησης Παπαδήμου;
΄Ετσι πιστεύω. Διορισμένη. Και υπάρχει και ένα δημοκρατικό άλλοθι που χρησιμοποιούν, κυρίως, οι φασίστες που λένε ότι είναι μέσα στα συνταγματικά πλαίσια αφού τα κόμματα συμφωνήσανε, την ψήφισαν 260 βουλευτές, άρα είναι νόμιμη. Θα χάσει κι αυτό το μικρό άγγιγμα νομιμότητας, διότι νομιμοποιείται μόνο αν είναι κυβέρνηση ενός σκοπού. Σκοπός είναι το PSI και το δάνειο. Αν ολοκληρωθεί αυτό και παραμείνει θα είναι εντελώς συνταγματική εκτροπή. Δεν θα υπάρχει καμιά δικαιολογία πια.
  • Χάνουμε, λοιπόν, και την ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει με τις εκλογές;
Αν στο παραμικρό άλλαζαν τα πράγματα οι εκλογές, τότε θα ήταν παράνομες. Είναι το απόλυτο όπλο του συστήματος. Δεν το έχει ανάγκη τώρα. Έχει άλλα όπλα.

«Ο Χρυσοχοϊδης είχε παντρολογήματα και δεν διάβασε το Μνημόνιο»

  • Το κείμενο με τις προϋποθέσεις της νέας δανειακής σύμβασης το μελέτησαν οι βουλευτές. Πιστεύετε ότι το μελέτησαν όλοι;
Τώρα το μελέτησαν. Πριν δεν το διάβασαν γιατί λειτουργούσαν στη λογική των κομματικών συμμοριών. Υπογράφουμε και πάλι θα κάνουμε τα δικά μας, τις ρεμούλες, θα διορίζουμε τα δικά μας παιδιά, κλπ. Δεκαέξι σελίδες ήταν, δεν ήταν πολύ τώρα; Πριν ήταν περισσότερες.
  • Λέτε γι’ αυτό δεν πρόλαβε ο Χρυσοχοϊδης;
΄Όχι, αυτός είχε άλλες δουλειές. Είχε παντρολογήματα.
  • Εσείς σήμερα ιδεολογικά που ανήκετε;
Τι να πω; Δεν μπορώ να βάλω μια ταμπέλα. Ούτε μουσικά μπορώ να βάλω ταμπέλα.
  • Λέγατε παλιά ότι είστε οπαδός του υπαρκτού σουρεαλισμού
Μ’ άρεσε. Ο Σημίτης μας τα χάλασε. Πήγε να μας εκσυγχρονίσει, ενώ ήμασταν μια χαρά. Θα ‘χαμε τώρα τις καταθέσεις στην τράπεζα με 30% επιτόκιο και θα ζούσαμε μια χαρά.
  • Έχετε λεφτά έξω;
Όχι ακόμα. Ελπίζω σε λίγο… τώρα που ανοίγουν οι δουλειές.
  • Η φτώχεια του λαού λέτε ότι είναι κατασκεύασμα;
΄Οχι, πραγματικότητα είναι. Εγώ έχω φίλους που δεν έχουν ούτε 5 ευρώ. Είναι δύσκολα τα πράγματα. Αλλά είναι λίγο μίζερο να λέμε πότε ο κόσμος θα ξεσηκωθεί. Ο λαός έχει ένα δικό του timing. Mπορεί να επαναστατήσει τώρα, μπορεί και σε δυό χρόνια. Ξέρει ο λαός.
  • Τον χαϊδεύετε τον λαό. Σάτιρα δεν πρέπει να γίνει και προς τον λαό;
Η σάτιρα δεν έχει όρια.
  • Ήταν μια ερώτηση που ήθελα να σας κάνω αλλά φαντάζομαι ότι έχετε βαρεθεί να απαντάτε.
Ναι, αλλά έχει και μια βαρετή απάντηση που λέει ότι η σάτιρα είναι βαθιά αντιρατσιστική και, μάλιστα, επί της ουσίας. Δηλαδή θα σατιρίσω και τον ανάπηρο, και τον ομοφυλόφιλο, και τη μάνα μου, τον πατέρα μου, εμένα, όλους. Δεύτερον – αναιρώ αυτό που είπα πριν – η σάτιρα έχει αυστηρότατα όρια. Τα οποία τα βάζει ο κόσμος. Αν ο κόσμος έρθει σε μια παράστασή μου, και δεν γελάσει με ένα αστείο μου, εγώ είμαι υποχρεωμένος να το αλλάξω, να το φτιάξω, να το πω αλλιώς.
  • Συνήθως ποιο αστείο περνάει πιο εύκολα; Το σεξιστικό;
Όχι, αν ήταν έτσι ο καθένας θα έλεγε «δύο μουνιά» και θα πέρναγε. Δεν είναι έτσι. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να πεις βρωμόλογο. Εγώ ξέρεις πόσες φορές ντρέπομαι όταν ακούω τέτοια; Αυτή η δουλειά, επειδή είναι αρχαία και την έχω πάρει κι εγώ από τον παππού του παππού του παππού μου γιατί κι αυτοί που εφηύραν την σάτιρα είναι πίσω 70 γενιές, δεν είναι μακριά. Είναι πολύ σκληρή δουλειά. Δεν είναι εύκολη.
  • Κλειστό επάγγελμα κι αυτό;
Δεν μπορώ να βάλω το παιδί μου. Το αντίθετο. Είναι πολύ ανοιχτό. Δεν μπορώ να βάλω τον γιό μου να λέει αστεία.
  • Δεν ασχολείται ο γιος σας με τα καλλιτεχνικά;
Του έκανα ομοιοπαθητική. Τον έβαλα από νωρίς στο χώρο για να μπορέσει να σιχαθεί. Του ΄βαλα πολύ Ρουβά, πολύ λαϊκά και τέτοια. Το έδιωξα το παιδί και τώρα ασχολείται με την τεχνολογία, με τους υπολογιστές. Η κόρη μου, ίσως…Αν και την έχω ονειρευτεί στις απονομές Οσκαρ. Θα δούμε.
  • Να παραλαμβάνει βραβείο και να ευχαριστεί τον μπαμπά της;
Ναι. Αν και πιστεύω ότι έχει μια ιδιαίτερη χροιά στη φωνή της που νομίζω ότι κάτι θα κάνει.
  • Νομίζω ότι είστε χαζομπαμπάς
Ναι.
  • Έχετε σπουδάσει οικονομικές επιστήμες;
Ναι. Και νομικές. Τα ξέρω όλα αυτά τα οικονομικά. Σιχαμερά. Γι’ αυτό και δεν πήρα το πτυχίο μου ποτέ.

«Ο Εφραίμ θα τα πήγαινε περίφημα ως υπουργός Οικονομικών»

  • Αν αναλαμβάνατε το υπουργείο Οικονομικών ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνατε;
Δεν υπήρχε περίπτωση. Είναι βρώμικη δουλειά. Πρέπει να είσαι γκάγκστερ. Δηλαδή, ένα πράγμα πρέπει να έχεις στο μυαλό σου όταν είσαι πλούσιος και πολιτικός. ΄Οτι ανά πάσα στιγμή μπορεί να πας φυλακή. Όχι ότι θα πας, δηλαδή, αλλά να κάνεις τέτοια πράγματα που να προϋποθέτουν ποινικές ευθύνες. Μιλάμε για ανθρώπους αδίστακτους που δεν κολλάνε πουθενά. Και φυλακή μπορούν να πάνε, και να σκοτώσουν μπορούν και να πατήσουν σε πτώματα. Είναι ένα είδος ανθρώπων που διαμορφώνεται από το πόστο, από την καρέκλα που είναι βρώμικη.
  • Οι φυλακές είναι ήδη γεμάτες και θα γεμίσουν προσεχώς από τους φοροκλέφτες
Ναι, είναι γεμάτες, να χτίσουμε νέες λεφτά δεν έχουμε, θα τους βγάλουν έξω.
  • Μόνο ο Λάκης Γαβαλάς είναι μέσα;
Είναι ένα crash test αυτό με τον Λάκη. Κατά πόσο θα αντέξουν τη διαβίωση στις φυλακές οι τζιναβωτοί.
  • Φοροδιαφυγή έχετε κάνει;
Όπως όλοι οι κανονικοί άνθρωποι και σωστοί Έλληνες. Μα είμαστε εμείς οι φοροδιαφεύγοντες που κινούμε λίγο την οικονομία. Αν κρατήσαμε, δηλαδή, κάποια λεφτά και δεν τα δώσαμε όλα στον Τσοχατζόπουλο, είναι από αυτό. Όσοι είχαμε την πρόνοια να μην τα δώσουμε όλα στον Άκη και φυλάξαμε λίγα στην άκρη, αυτά είναι που κινούν λίγο την αγορά.
  • Το περιγράφετε σαν αποστολή
Υπάρχει μια διαβάθμιση κι εκεί. Όπως αγαπάω τους παπάδες και σιχαίνομαι τους δεσποτάδες έτσι αγαπάω τους υδραυλικούς που φοροδιαφεύγουν από τους μεγάλους φοροκλέφτες που κλέβουν τη μάνα τους και τον πατέρα τους.
  • Με την Εκκλησία έχετε επίσης ιδιαίτερες σχέσεις;
Πολύ καλές
  • Θέλετε να μου πείτε σε ποιο σημείο βρίσκονται τώρα ;
Καλές, καλές. Τον Ιερώνυμο τον αγαπάω γιατί είναι emo. Ιερων-emo. Έχει μια κατάθλιψη. Θλιβερός είναι…τέλοσπάντων.
  • Την υπόθεση Βατοπαίδι πως την είδατε;
Μια πολύ καλή μπίζνα. Νομίζω ότι αν ο Εφραίμ ήταν υπουργός οικονομικών θα τα πήγαινε περίφημα. Δηλαδή με την Τρόικα θα έκανε ωραίες δουλειές. Θα έβγαζε και τη ζώνη της Παναγίας. Έχουμε τη ζώνη της Παναγίας και κυνηγάμε τη ζώνη του ευρώ; Πρέπει να είμαστε ηλίθιοι.
  • Είστε, επίσης, εναντίον του facebook;
Νομίζω ότι το διαδίκτυο και τέτοιου είδους επικοινωνία μέσα από αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από μια υπερτιμημένη τηλεφωνική παρτούζα, όπου ο καθένας βγαίνει και λέει το μακρύ του και το κοντό του. Το κοντό του, κυρίως, γιατί αν έχεις μεγάλο βγαίνεις και το μοιράζεσαι με τις γειτόνισσες. Δεν ιδροκοπάς στις οθόνες. Είναι μύθος ότι έχεις μια ελευθερία.
  • Δεν έχετε σελίδα στο facebook
Όχι δεν έχω. Υπάρχουν κάποιοι που βγαίνουν ως Τζίμης Πανούσης και έχουν ενάμιση εκατομμύριο φίλους αλλά είναι fake.
  • Τέλος θα ήθελα να σας ρωτήσω ποιο είναι το πιο επίκαιρο σύνθημα σήμερα;
ΚΑΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΜΠΑΤΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ.
Αυτό!

πηγή:aixmi.gr