Μείωση ποινής με... διάβασμα

Οι σοφρωνιστικοί υπάλληλοι σε τέσσερις φυλακές της Βραζιλίας προσφέρουν την ευκαιρία στους κρατούμενους να μειώσουν την ποινή τους με το... διάβασμα!
Σύμφωνα με το νέο ελαφρυντικό μέτρο αν οι φυλακισμένοι διαβάσουν 12 βιβλία το χρόνο, μπορούν να μειώσουν την ποινή τους μέχρι και 48 ημέρες! Ο κάθε φυλακισμένος θα έχει στη διάθεση του 4 εβδομάδες για να διαβάσει ένα βιβλίο και να γράψει μια έκθεση πάνω στο βιβλίο.
Το πρόγραμμα, το οποίο θα ξεκινήσει σύντομα, φέρει τον τίτλο "Λύτρωση μέσω του διαβάσματος" και στόχος του είναι να διευρύνει τον κόσμο των φυλακισμένων και να τους ετοιμάσει για το νέο σπίτι...
πηγή: spirospero.gr

10 φωτογραφίες που θα αποκαταστήσουν την πίστη σου στην ανθρωπότητα – Φωτογραφίες

Οι επτά σοφοί της αρχαιότητας υποστήριζαν ότι «πλείστοι άνθρωποι κακοί», ενώ στη νεότερη εποχή, η φαυλότητα της της ανθρώπινης φύσης περικλείεται στη διατύπωση του Άγγλου φιλοσόφου Τόμας Χομπς:«Ο άνθρωπος είναι λύκος για τον συνάνθρωπο».
Οι άνθρωποι όμως δεν είναι πάντα απαίσιοι. Μερικές φορές μάλιστα, είναι όχι απλά καλοί, αλλά θαυμάσιοι. Και οι παρακάτω φωτογραφίες, μας υπενθυμίζουν αυτό ακριβώς το γεγονός.
1. Χριστιανοί του Σικάγο εμφανίζονται στην gay pride parade, νιώθοντας την ανάγκη να απολογηθούν για την ομοφοβία της Εκκλησίας.

Και η αντίδραση ενός συμμετέχοντα στη gay pride parade…

2. Δύο νεαροί Νορβηγοί σώζουν ένα μικρό πρόβατο που έπεσε στη φουρτουνιασμένη θάλασσα.

3. Βιβλιοπωλείο στο Ελσίνκι που χαρίζει βιβλία σε όσους δεν έχουν χρήματα να τα αγοράσουν.

4. Ινδός χωρικός προσπαθεί να σώσει από την πλημμύρα τέσσερα νεογέννητα γατάκια.

5. Στεγνοκαθαριστήριο στο Πόρτλαντ των ΗΠΑ βοήθησε πάνω από 2000 άνεργους, οι οποίοι δεν είχαν χρήματα να διαθέσουν για στεγνό καθάρισμα. Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη του, η διαδικασία κόστισε στην εταιρία περίπου 32.000 δολάρια, αλλά δεν το μετάνιωσε στιγμή.

6. Τουρίστας δίνει τα παπούτσια του σε άστεγο κορίτσι στο Ρίο ντε Τζανέιρο.

7. Πυροσβέστης δίνει οξυγόνο σε γατάκι που έσωσε από φλεγόμενο διαμέρισμα.

8. Κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στη Βραζιλία, ο βαθμοφόρος της φωτογραφίας ζήτησε από τους στρατιώτες του να μην χτυπήσουν κανέναν, ως δώρο για τα γενέθλιά του. Λίγο αργότερα, μια ομάδα διαδηλωτών, τον πλησίασε με μια τούρτα στο χέρι.

9. Ένας άνδρας βούτηξε στα αγριεμένα νερά της θάλασσας στη Μελβούρνη, προκειμένου να σώσει το σκυλάκι μιας ηλικιωμένης που δεν είχε ξαναδεί ποτέ στη ζωή του. Λίγο αργότερα, ο ίδιος δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι είχε πάει στη συγκεκριμένη προβλήτα για να σκορπίζει τις στάχτες της μητέρας του.


10. Δύο πιτσιρικάδες συνεργάζονται για να σώσουν ένα σκυλάκι που έπεσε μέσα σε ρεματιά.


Πηγή: iefimerida.gr

Ένας στους δύο αστυνομικούς ψήφισε Χρυσή Αυγή

ΕΚΛΟΓΕΣ 2012

Τη Χρυσή Αυγή επέλεξαν και σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση, όπως και της 6ης Μαΐου οι αστυνομικοί.

Τα αποτελέσματα από τα εκλογικά τμήματα που ψήφισαν οι αστυνομικοί έδειξαν ότι ένας στους δύο ψήφισε Χρυσή Αυγή.

Σύμφωνα με το «Βήμα» τα αποτελέσματα αυτά προκύπτουν από την ανάλυση των ψήφων σε 11 εκλογικά τμήματα της Αθήνας στα οποία ψήφισαν με βάση ειδικούς εκλογικούς καταλόγους χιλιάδες αστυνομικοί που υπηρετούν στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής και σε υπηρεσίες όπως η Άμεση Δράση, η ΔΙΑΣ, η Ασφάλεια Αττικής και άλλες. 

Σε αυτά τα εκλογικά τμήματα σημειώθηκαν ποσοστά ρεκόρ της Χρυσής Αυγής για σχεδόν ολόκληρη την Ελλάδα δηλαδή από 17,2% έως 23,04%! Σε γειτονικά εκλογικά τμήματα που δεν ψήφιζαν αστυνομικοί το ποσοστό κινούταν κοντά στο 5%.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ κατά μέσο όρο σε κάθε ένα από αυτά τα τμήματα, όπως προκύπτει εξάλλου και από τους εκλογικούς καταλόγους, ψηφίζουν περίπου 550-700 άτομα και ο αριθμός των αστυνομικών που ψηφίζουν σε αυτά κυμαίνεται από 20% ως 30% επί του συνόλου των ψηφισάντων. Αν συνυπολογισθεί λοιπόν ότι στα συγκεκριμένα τμήματα που ψηφίζουν οι αστυνομικοί το ποσοστό της «Χρυσής Αυγής» είναι υπερτριπλάσιο του μέσου όρου του συγκεκριμένου κόμματος προκύπτει το συμπέρασμα ότι σε ποσοστό άνω του 50% των αστυνομικών υποστηρίζει το συγκεκριμένο κόμμα.

Αποτέλεσμα αυτού είναι να υπάρχει ιδιαίτερη ανησυχία στην ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. για το γεγονός ότι πιθανόν οι αστυνομικοί να αντιμετωπίζουν τη λαθρομετανάστευση και άλλα κοινωνικά προβλήματα με τη ματιά της Χρυσής Αυγής.

πηγή: http://www.newsbomb.gr/

Μιλτιάδης Τζαλαζίδης: Ο άνθρωπος πίσω από το κόμμα της μίας ψήφου

i

Διαβάστε ποιος είναι ο 83χρονος πρόεδρος του κόμματος που στις εκλογές της 17ης Ιουνίου πήρε μόλις... μία ψήφο

Αγρότης, εργάτης, ερευνητής, εφευρέτης και Πρόεδρος κόμματος. Ο λόγος για τον 83χρονο Μιλτιάδη Τσαλαζίδη από τα Σίδερα Κοζάνης, που ίδρυσε κόμμα, κατέβηκε στις εκλογές και έλαβε μόλις μία ψήφο. Προφανώς του εαυτού του.

Το κόμμα του έχει ως στόχο τη συναίνεση για την εξεύρεση πολιτικής λύσης σταθερότητας, όπως ο ίδιος λέει. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχει το ίδιο το όνομα - σιδηρόδρομος του κόμματος, με το οποίο βάζει άνετα υποψηφιότητα για τα ρεκόρ Γκίνες.
Και για του λόγου το αληθές: "Ανεξάρτητη Ανανεωτική Αριστερά, Ανανεωτική Δεξιά, Ανανεωτικό ΠΑΣΟΚ, Ανανεωτική ΝΔ, Όχι στον πόλεμο, Κόμμα Επιχείρηση Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Σώζω Ζωές, Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος", η πλήρης ονομασία.
Ένας επαγγελματίας "μικρός" της πολιτικής
Ούτε μια, ούτε δύο, ούτε τρεις φορές δεν έχει "κατέβει" ο μεμονωμένος "ηγέτης" στις εκλογές. Αντιθέτως, η μέχρι τώρα εμπειρία του, τον ανακηρύσσει επαγγελματία "μικρό" της πολιτικής.
Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής με τη ΔΗΑΝΑ του κ. Στεφανόπουλου, στη συνέχεια συνεργάστηκε με την Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη και το 2004 συνέπραξε με το ΔΗΚΚΙ. Στη συνέχεια κατέβηκε στις εκλογές του 2009 με το δικό του κόμμα και φέτος συμμετείχε στην εκλογική διαδικασία για 9η φορά.
Χαρίζει χρέη και... οικόπεδα
Στις περασμένες εκλογές κατέβηκε πρώτη φορά με δικό του κόμμα, το "Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Παναγροτικό Κίνημα Ελλάδας". Μάλιστα, η φράση "χαρίζω οικόπεδα", αποτελεί βασική θέση και εξαγγελία του κ. Τσαλαζίδη, ο οποίος έχει δηλώσει πως είναι ιδιοκτήτης μιας έκτασης 30,000 στρεμμάτων στα Γρεβενά, στη θέση Μουσταφά, την οποία υπόσχεται να μοιράσει στο λαό. Μαθηματικά πως μεταφράζεται κάτι τέτοιο; Περίπου 2,73 τετραγωνικά μέτρα αντιστοιχούν σε κάθε Έλληνα πολίτη.
Στις προηγούμενες εκλογές, ο αρχηγός του "ΑΑΑΑΔΑΠΑΣΟΚΑΝΔΟΣΠΚΕΧΟΧΧΣΖΠΑΕΚΕ", κατάφερε να συγκεντρώσει στη Β’ Αθηνών ως μεμονωμένος υποψήφιος περίπου 1.400 ψήφους. Παρόλα αυτά, στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, το τελικό αποτέλεσμα της κάλπης του έδωσε μόλις μία ψήφο. Μείωσε δηλαδή το ποσοστό του κατά περίπου 12.889.332, 32%, (με πρόχειρους υπολογισμούς που ανάγονται στη σφαίρα του χιούμορ και της φαντασίας).
Στο καταστατικό του κόμματος του, αναφέρει:
"Τα έξοδα του υποψήφιου βουλευτή είναι ίσα με ένα μηνιάτικο Σύνταξης, κι αυτά θα επιστραφούν μετά της εκλογές. Αυτό είναι ψηφοδέλτιο διαμαρτυρίας και όχι τα λευκά και τα άκυρα Ελληνικέ λαέ."
Το μόνο σίγουρο είναι, πως το εκλογικό αποτέλεσμα δεν αναμένεται να πτοήσει τον "μπαρουτοκαπνισμένο" Μιλτιάδη Τσαλαζίδη.

  πηγή:http://news247.gr/

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΝΕΑΡΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΟΤΙ ΗΓΕΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΤΗΝ ΒΙΑΖΕ ΠΑΡΑ ΦΥΣΙΝ ΣΤΑ 13 ΤΗΣ

Μετά την απόφαση τη Γ.Σ. της ΕΛΜΕ Λασιθίου, να διαγράψει από το Σύλλογο τον γυμναστή Γιώργο Πετράκη με την αιτιολογία ότι διέσπειρε ναζιστική προπαγάνδα και στρατολογούσε μαθητές μέσα στα Σχολεία και τα Γυμναστήρια της πόλης, το αυγό του φιδιού γέννησε το μόρφωμά του.
Ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ κ. Καλλιμάντζαλης Βασίλειος κατήγγειλε από το βήμα του τοπικού  Ρ/Σ σταθμού ΗΧΩ 99.8, τη δράση του συγκεκριμένου ατόμου και εξήγησε γιατί η ΕΛΜΕ προχώρησε στην απόφαση αυτή. Η σύζυγος του Πετράκη,  Φλεβαράκη Μαρία, υποψήφια Βουλευτής στο Νομό Λασιθίου με τη Χρυσή Αυγή, απαίτησε να βγει ο σύζυγός της στον αέρα για να διαψεύσει τις "ανήθικες" σε βάρος του κατηγορίες. Πράγμα που και έγινε. Ο Γιώργος Πετράκης βγήκε στον άερα και υπερασπίστηκε τον εαυτό του με έντονο, προκλητικό ύφος.
Η συνέχεια είναι σοκαριστική.
Μία γυναίκα, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, απόφοιτος του ΤΕΦΑΑ (που τα στοιχεία της έχουν διαρρεύσει στον Τύπο, κατόπιν επιθυμίας της), οργισμένη ζήτησε το βήμα του σταθμού για να καταγγείλει τον κατα συρροή  βιασμό της  από το ηγετικό στέλεχος της Χρυσής Αυγής Γιώργο Πετράκη, όταν ήταν 13 ετών. 
Το αρχείο ήχου έχει πάρει το δρόμο για τον Εισαγγελέα.
Ακούστε το εδώ.

πηγη:http://prezatv.blogspot.gr

Η δύναμη της φωτογραφίας

 

Ορισμένες από τις πιο δυνατές εικόνες του τελευταίου αιώνα

Η λεγόμενη «δύναμη της φωτογραφίας» αποτυπώνεται πλήρως στις εικόνες που ακολουθούν.

Πρόκειται για ορισμένες από τις πιο συγκλονιστικές λήψεις του τελευταίου αιώνα που αποτελούν απόδειξη της πασίγνωστης φράσης ότι «μία φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις».

 

Η φωτογραφία του Claude Π. Dettloff, τραβήχτηκε την 1η Οκτωβρίου 1940 και απεικονίζει μια πομπή με στρατιώτες στη Βρετανική Κολομβία που ετοιμάζονται να επιβιβαστούν σε ένα τραίνο. Ο πεντάχρονος Whitey Bernard ξεφεύγει από το χέρι της μητέρας του για να φτάσει τον πατέρα του.



Ο ναζί και στρατάρχης των SS, Χάινριχ Χίμλερ, στέκεται απέναντι από τον κρατούμενο πολέμου, Horace Greasley ο οποίος δεν διστάζει να τον κοιτάξει προκλητικά…



Η πιο διάσημη ίσως εικόνα του 20ου αιώνα, απεικονίζει έναν άνδρα στην πλατεία Τιεναμέν να στέκεται μπροστά από τανκ του κινεζικού στρατού, κατά τη διάρκεια σφοδρών διαδηλώσεων, το 1989.



Χαρακτηριστική εικόνα της απόβασης στη Νορμανδία, στις 6 Ιουνίου του 1944.



Σουδανός στρατιώτης σε στάση προσοχής μια μέρα πριν την επίσημη ανακύρηξητης ανεξαρτησίας του Νότιου Σουδάν.



Αποτελεί σύνθεση δύο πορτρέτων τα οποία απεικονίζουν τα ίδια πρόσωπα. Το μόνο που μεταβάλλεται μεταξύ τους είναι… ο χρόνος όπως αυτός αποτυπώνεται στα πρόσωπά τους.



Η φωτογραφία που τραβήχτηκε στο Shanxi Taiyuan της Κίνας καταγράφει τη στιγμή της προσευχής ενός μοναχού για κάποιον που πέθανε ξαφνικά.



Ένας σκύλος κάθεται στον τάφο του αφεντικού του, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε κατολισθήσεις που σημειώθηκαν σε περιοχή κοντά στο Ριο τον Ιανουάριο του 2011.



Ο John F. Kennedy, ο νεότερος αποτίει χαιρετισμό μπροστά στο φέρετρο του πατέρα του μαζί με την τιμητική φρουρά.



Ιάπωνας ξαναβρίσκει το σκύλο του μετά το φονικό σεισμό και τσουνάμι που έπληξε τη χώρα την προηγούμενη χρονιά.



Ιερέας προσφέρει την τελευταία μετάληψη σε ετοιμοθάνατο στρατιώτη κατά τη διάρκεια εξέγερσης στη Βενεζουέλα.



Ένας νεαρός φιλάει την Καναδή φίλη του η οποία είχε πριν χτυπηθεί από αστυνομικές δυνάμεις στο Βανκούβερ. Τα επεισόδια ξεκίνησαν έπειτα από την ήταν των Canucks από τους Stanley Cup.



Το γηραιό ομοφυλόφιλο ζευγάρι αγκαλιάζεται έπειτα από το γάμο τους που ήταν και ο πρώτος στο Manhattan City Clerk’s Office. Η μια ήταν 76 και η άλλη 84 ετών.



Η διάσωση ενός κοριτσιού ηλικίας μόλις 4 μηνών από στρατιώτες, μετά τις καταστροφές που έπληξαν την Ιαπωνία πέρυσι.



Ο Robert Peraza καταρρέει αφού έχει ακούσει το όνομα του γιου του σε εκδηλώσεις μνήμης για την δέκατη επέτειο της «11ης Σεπτεμβρίου».



Δύο γυναίκες που η ηλικιακή διαφορά τους ξεπερνά τα 100 χρόνια, αντιμετωπίζουν από κοινού τις συνέπειες του τυφώνα Κατρίνα που χτύπησε τη Νέα Ορλεάνη. Η πεντάχρονη Tanisha Blevin κρατά το χέρι της Nita LaGarde, 106 ετών.



Η Terri Gurrola ξανασυναντά την κόρη της, αφού υπηρέτησε 7 μήνες στο Ιράκ.



Μια ακόμη επανασύνδεση γονιού με το παιδί του απεικονίζεται στη φωτογραφία αυτή. Ένας γερμανός κρατούμενος συναντά την κόρη του, έπειτα από την απελευθέρωσή του.



Μια λιγότερη γνωστή εικόνα από τις σφοδρές διαδηλώσεις στην κινεζική πλατεία Τιεναμέν το 1989.



Το Μουντιάλ του ’70 είχε σημαδευτεί από ρατσιστικές εκδηλώσεις. Ωστόσο μέσα στο γήπεδο δύο κορυφαίοι ποδοσφαιριστές δίνουν τη δική τους απάντηση. Ο Πελέ και ο αρχηγός της Αγγλίας, Μπόμπι Μουρ, ανταλλάσσουν φανέλες, ένδειξη αμοιβαίου σεβασμού.

πηγή:newsbeast.gr

14 χρόνια από την εξαφάνιση του καθηγητή Λιαντίνη

 

 

Δεκατέσσερα χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο καθηγητής Δημήτρης Λιαντίνης έφυγε από το οικογενειακό και πανεπιστημιακό του περιβάλλον με προορισμό το άγνωστο. Ηταν 1 Ιουνίου του 1998 όταν ο καθηγητής Δημήτρης Λιαντίνης έφευγε από το σπίτι του στην Κηφισιά για να πάει στη Σπάρτη. Μπήκε στην λευκή BMW πάτησε γκάζι και εξαφανίστηκε.



Φθάνοντας στην πόλη άφησε το αυτοκίνητό του και πήρε ταξί με προορισμό τον Ταΰγετο. Εκεί 22 χιλιόμετρα μακριά υπάρχει ένα καταφύγιο όπου ο ταξιτζής τον είχε πάει αρκετές φορές. Ήταν η τελευταία φορά που θα τον πήγαινε. Ο καθηγητής Δημήτρης Λιαντίνης που γοήτευε τους μαθητές του έφευγε για το μοναχικό του ταξίδι προς τον προφήτη Ηλία, στην κορυφή του βουνού. Από τότε κανείς δεν τον ξαναείδε, ζωντανό ή νεκρό. Εφτά χρόνια αργότερα τον Ιούλιο του 2005 σε μια πλαγιά στην κορυφή του Ταΰγετου βρέθηκαν τα ανθρώπινα οστά του μέσα σε μια μικρή σπηλιά που ο ίδιος είχε ανακαλύψει σε έναν από τους πολλούς περιπάτους του στον Ταΰγετο.

Φεύγοντας από την Αθήνα με προορισμό τη Σπάρτη είχε αφήσει ένα σημείωμα στην κόρη του Διοτίμα στο οποίο ανέφερε:

«Διοτίμα μου,
Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης. Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο Γαλάζιο διαμάντι. Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα. Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού. Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται. Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι’ αυτό το έγκλημα με σκοτώνει. Να φροντίσεις να κλείσεις με τα χέρια σου τα μάτια της γιαγιάς Πολυτίμης, όταν πεθάνει. Αγάπησα πολλούς ανθρώπους. Αλλά περισσότερο τρεις. Το φίλο μου Αντώνη Δανασσή, τον αδερφοποιτό μου Δημήτρη Τρομπούκη, και τον Παναγιώταρο το συγγενή μου, γιο και πατέρα του Ηρακλή.
Κάποια στοιχεία από το αρχείο μου το κρατά ως ιδιοκτησία ο Ηλίας Αναγνώστου.
Να αγαπάς τη μανούλα ως την τελευταία της ώρα. Υπήρξε ένας υπέροχος άνθρωπος για μένα, για σένα, και για τους άλλους. Όμως γεννήθηκε με μοίρα. Γιατί της ορίστηκε το σπάνιο, να λάβει σύντροφο στη ζωή της όχι απλά έναν άντρα, αλλά τον ποταμό και τον άνεμο. Το γράμμα του αποχαιρετισμού που της έγραψα το παίρνω μαζί μου.
Σας αφήνω εσένα, τη μανούλα και το Διγενή*, το σπίτι μου δηλαδή, που του στάθηκα στύλος και στέμμα, Γκέμμα πες, σε υψηλούς βαθμούς ποιότητας και τάξης. Στην μεγαλύτερη δυνατή αρνητική εντροπία. Να σώζετε αυτή τη σωφροσύνη και αυτή την τιμή. Θα δοκιμάσω να πορευτώ τον ακριβό θάνατο του Οιδίποδα. Αν όμως δεν αντέξω να υψωθώ στην ανδρεία που αξιώνει αυτός ο τρόπος, και ευρεθεί ο νεκρός μου σε τόπο όχι ασφαλή, να φροντίσεις με τη μανούλα και το Διγενή*, να τον κάψετε σε ένα αποτεφρωτήριο της Ευρώπης
Έζησα έρημος και ισχυρός.
Λιαντίνης

Τη μέρα που θα πέσω έδωσα εντολή
να στεφανωθούν οι μορφές
Σολωμού στη Ζάκυνθο κ' Λυκούργου
Στη Σπάρτη»

Τα ΜΜΕ είχαν καλύψει με μεγάλο ενδιαφέρον την εξαφάνιση του καθηγητή τον οποίο οι μαθητές του λάτρευαν.
Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου του 1942. Το επώνυμό του ήταν Νικολακάκος, το οποίο άλλαξε για να τιμήσει την ιδιαίτερη πατρίδα του, το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας] Τελείωσε το εξατάξιο γυμνάσιο της Σπάρτης. Το 1966 αποφοίτησε από το Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Από το 1968 μέχρι το 1970 υπηρέτησε ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση στους Μολάους Λακωνίας. Τον Οκτώβριο του 1970 μετέβη στο Μόναχο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1972 και σπούδασε τη γερμανική γλώσσα διδάσκοντας συγχρόνως ως φιλόλογος στο ιδιωτικό ελληνικό σχολείο της Otto Gesellschaft του Μονάχου. Από το 1973 μέχρι το 1975 υπηρέτησε εκ νέου στη Μέση Εκπαίδευση στις Θεσπιές Βοιωτίας.  Το 1975 διορίστηκε βοηθός στο Εργαστήριο Παιδαγωγικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1978 έγινε Διδάκτωρ με βαθμό «άριστα» και θέμα της διδακτορικής διατριβής: «Η παρουσία του ελληνικού πνεύματος στις ελεγείες του Duino του Ράινερ Μαρία Ρίλκε».
Υπήρξε από το 1975 μέχρι το 1998 βοηθός, επιμελητής, λέκτορας, επίκουρος καθηγητής και αναπληρωτής καθηγητής της Φιλοσοφίας της Aγωγής και της Διδακτικής των ελληνικών μαθημάτων στον Τομέα Παιδαγωγικής του Τμήματος Φ.Π.Ψ. του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1978-79 με εκπαιδευτική άδεια παρακολούθησε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης φιλοσοφία και συγχρόνως δίδασκε σε εντεταγμένο ελληνικό σχολείο στο Λουντβισχάφεν. Εκτός του Πανεπιστημίου στην Ελλάδα δίδαξε στο Μαράσλειο Διδασκαλείο στη Μετεκπαίδευση των δασκάλων, σε διάφορα ΠΕΚ και στη Σχολή της Αστυνομίας.
Ήταν συγγραφέας εννέα βιβλίων με φιλοσοφικό και παιδαγωγικό περιεχόμενο με γνωστότερο το βιβλίο «Γκέμμα» το οποίο περιέχει
16 αυτόνομα κεφάλαια με κυρίαρχα ζητήματα το περί Θεού ερώτημα, τη συνείδηση του «Ελληνοέλληνα» και το πρόβλημα του θανάτου στη σύζευξή του με τον έρωτα.
Το 1973 παντρεύτηκε την καθηγήτρια Φιλοσοφίας του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νικολίτσα Γεωργοπούλου. Από το γάμο τους απέκτησαν μια κόρη, τη Διοτίμα.


πηγή:protothema.gr

Η μάχη του μικρού Κρίστιαν, με μοναδικό όπλο το χαμόγελο

Μια μητέρα, της οποίας ο γιός γεννήθηκε χωρίς μάτια εξαιτίας μιας σπάνιας μορφής λυκοστόματος, δημοσίευσε στο YouTube ένα συγκινητικό βίντεο, το οποίο περιγράφει τον αγώνα που έδωσε το ίδιο το παιδί και πως κατάφερε να νικήσει το πρόβλημα με το γέλιο του...

πηγή: http://pablo-namaste.blogspot.com

Οι δύο λύκοι:Ένα παραμύθι για μεγάλους και μικρούς

Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε: «Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων' που υπάρχουν μέσα σε όλους μας» Ο ένας είναι το Κακό. – Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ. Ο άλλος είναι το Καλό. – Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό.' Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του: «Ποιος λύκος νικάει;» Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά ............... «Αυτός που ταΐζεις.» Ινδιάνικος μύθος της φυλής Τσερόκι πηγή:childit.gr

Ο πρώτος δάσκαλος με σύνδρομο Down

Ο Πάμπλο Πινέδα είναι για πολλούς ένας σταρ του σινεμά. Το ταλέντο του στην υποκριτική έγινε γνωστό από την ταινία «Εμείς οι Δύο»... ένα δράμα που απέσπασε πολλές διακρίσεις φωτίζοντας τη ζωή των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν νοητική υστέρηση.

Ο Πάμπλο απέσπασε το βραβείο Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

Η «Espresso της Κυριακής» επικοινώνησε μαζί του και έμαθε πτυχές από τη ζωή του αλλά και τις απόψεις του πάνω σε θέματα που αφορούν τα παιδιά με σύνδρομο Down.

«Στο σχολείο διασκέδαζα πολύ, περνούσα πολύ καλύτερα απ’ ό,τι με τους φίλους μου στα παιγνίδια μας. Είχα υπέροχες, ενδιαφέρουσες αλλά και πολύ σκληρές εμπειρίες. Συνολικά, ήταν μια απίστευτα πλούσια φάση της ζωής μου. Ιδιαίτερα η εφηβεία ήταν σκληρή. Αλλά αυτή είναι πάντα μια δύσκολη περίοδος. Δεν μπορούσα μερικές φορές να ζήσω με το σώμα μου και μέσα σε αυτό» λέει αναπολώντας τα σχολικά του χρόνια ο Πάμπλο Πινέδα, ο οποίος έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος δάσκαλος με σύνδρομο Down.

Ο 36χρονος σήμερα Πάμπλο Πινέδα τελείωσε τις σπουδές τού παιδαγωγού και τον Μάρτιο του 2011 έκανε την πρακτική εξάσκηση του στην Κόρδοβα. Φέτος πήρε και το μεταπτυχιακό του στην παιδοψυχολογία. Η ζωή του έγινε ταινία με τίτλο «Εμείς οι Δύο» («Yο, Tambien»), όπου μάλιστα κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία έχει πολλές ρομαντικές στιγμές από τη γνωριμία δύο ανθρώπων που ο ένας από τους δύο είναι τόσο διαφορετικός.

Ο Πάμπλο εξηγεί ότι έφθασε έως εδώ γιατί είχε την τύχη να μεγαλώσει σε μια οικογένεια με πνευματικά ενδιαφέροντα. Οι γονείς του διάβαζαν εφημερίδες και είχαν μια τεράστια βιβλιοθήκη με αμέτρητα βιβλία. Γι’ αυτό από πολύ νωρίς ανέπτυξε πολλά ενδιαφέροντα. «Όταν απαγορεύεις σε κάποιον την καλλιέργεια, κατά έναν τρόπο τον σκοτώνεις» δηλώνει.

πηγή:tromaktiko

Οι γυναίκες είναι καλύτεροι οδηγοί από τους άνδρες!

Και επιστημονικά πλέον αποδεδειγμένο

 

 

Αυστραλοί ειδικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες είναι καλύτερες οδηγοί από τους άνδρες, που «θεωρούνται» αυθεντίες στο τιμόνι. Οδηγούν με περισσότερη υπομονή, προσοχή και ασφάλεια και μπορείς να εμπιστευτείς περισσότερο τη ζωή σου στα χέρια τους. Και δεν είναι μόνο οι ειδικοί που το λένε.

Το ίδιο επιβεβαιώνουν και οι στατιστικές, οι οποίες συνήθως δεν κάνουν λάθος.
Σύμφωνα λοιπόν με την αυστραλιανή αστυνομία και τους ειδικούς, που ασχολούνται με θέματα συγκοινωνιών και ασφάλειας στους δρόμους, οι γυναίκες είναι καλύτεροι οδηγοί από τους άνδρες, οι οποίοι έχουν περισσότερες πιθανότητες να παραβούν το όριο ταχύτητας, να εμπλακούν σε κάποιο τροχαίο ή να χάσουν τη ζωή τους στο δρόμο.

Από τις πιο απλές απαιτήσεις οδήγησης, όπως είναι το παρκάρισμα, έως τις πιο πολύπλοκες, όπως το να οδηγεί κάποιος μέσα σε πυκνή κυκλοφορία σε ώρα αιχμής.
Οι γυναίκες απέδειξαν ότι έχουν περισσότερες δεξιότητες και οδηγούν με ασφάλεια.
Ακόμα πιο εύγλωττες είναι οι στατιστικές οι οποίες και δεν αφήνουν περιθώρια να αμφισβητήσει κανείς την κυριαρχία των γυναικών στην οδήγηση.
Τους τελευταίους 12 μήνες και συγκεκριμένα από τον Φεβρουάριο του 2011 έως τον Φεβρουάριο του 2012, ο αριθμός των εμπλεκομένων ανδρών σε θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα είναι τετραπλάσιος από τον αντίστοιχο των γυναικών.

Μια πρόσφατη έρευνα που διεξήγαγε το τμήμα οδικής ασφάλειας του πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας διαπιστώθηκε ότι οι άνδρες είτε οδηγούν είτε είναι επιβάτες, είτε οδηγούν μοτοσικλέτα ή περπατάνε στο δρόμο έχουν 1,7 περισσότερες πιθανότητες από τις γυναίκες να αφήσουν την τελευταία τους πνοή στο δρόμο.
Αναφερόμενος στο θέμα ο επικεφαλής της πιο πάνω έρευνας, καθηγητής Ραφαέλ Κρζεμπιέτα, είπε ότι όπως και να δει κανείς τα στατιστικά στοιχεία, αυτό που βγαίνει είναι ότι οι άνδρες είναι πιο επικίνδυνοι πίσω από το τιμόνι, γιατί συνήθως το διακινδυνεύουν περισσότερο από τις γυναίκες.

Τέλος, τα επίσημα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας δείχνουν ότι οι άνδρες οδηγοί της Πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας ευθύνονται για το 72 τοις εκατό όλων των τροχαίων παραβάσεων στη γειτονική μας Πολιτεία.

 

πηγή:protothema.gr

Η καλύτερη φάρσα που έγινε ποτέ σε ώρα μαθήματος! (video)

 Υπάρχουν πολλές φάρσες που έχουν γίνει μέσα σε πανεπιστήμια αλλά καμία δεν είναι τόσο διασκεδαστική και καλοστημένη όσο αυτή που θα δείτε παρακάτω!

Κατά τη διάρκεια του μαθήματος της χημείας στο πανεπιστήμιο Michigan University ένας κλέφτης μπαίνει στην αίθουσα, αρπάζει την τσάντα μιας μαθήτριας και δηλώνει...

...ότι κανείς δεν μπορεί να τον σταματήσει!

Ξαφνικά όμως ένα mariachi συγκρότημα εμφανίζεται από το πουθενά και εμφανίζεται ο... Ζορό!

Αξίζει πάντως αν δώσουμε συγχαρητήρια στον ανοιχτόμυαλο καθηγητή, ο οποίος ούτε για μια στιγμή δεν διέκοψε την φάρσα αλλά έδειξε να το διασκεδάζει!

πηγή:.aniwthoi.net

Μία ιστορία μεγάλης αγάπης που κράτησε 61 χρόνια!

 Η ιστορία του Τσαρλς Σνέλινγκ ήταν μια ιστορία αγάπης∙ ένα παραμύθι για έναν τεμπέλη ονειροπόλο και τη γυναίκα που τον έσωσε από μια ανούσια ζωή, για τη ζωή που έχτισαν σε διάστημα εξήντα χρόνων και την ασθένεια που δεν μπόρεσε να την απειλήσει. Στο τέλος, όπως ο ίδιος έλεγε, η κοινή τους ζωή είχε γίνει αντικείμενο μελέτης με θέμα την αμοιβαιότητα.

Τον περασμένο Δεκέμβριο ο Ντέιβιντ Μπρουκς των «New York Times» παραχώρησε τη στήλη του στον Σνέλινγκ. Μέσα σε ένα κείμενο 5.000 λέξεων - μια «Αναφορά ζωής», όπως την ονόμασε ο ίδιος - ο Σνέλινγκ μιλούσε για όλα όσα έζησε αυτά τα χρόνια με την Αντριέν Ανγκελέτι. Το τελευταίο κομμάτι αφορούσε αποκλειστικά τη νόσο Αλτσχάιμερ από την οποία έπασχε η σύντροφος της ζωής του, αλλά και το πώς αυτός χειριζόταν την όλη κατάσταση. «Με πρόσεχε όπως μπορούσε για 55 χρόνια», έγραφε για την Αντριέν, λίγους μήνες προτού γιορτάσουν την 61η επέτειό τους. «Τα έξι τελευταία χρόνια ήταν η σειρά μου».

Την περασμένη Πέμπτη ο Σνέλινγκ σκότωσε τη γυναίκα του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε. Η Αστυνομία τούς βρήκε στο σπίτι τους στην Ανατολική Πενσιλβάνια. Ηταν και οι δύο 81 ετών. Σύμφωνα με ανακοίνωση της οικογένειας, ήταν μια πράξη «μεγάλης αφοσίωσης και βαθιάς αγάπης».

«Δεν είναι κάτι μεγαλειώδες, δεν είναι αυτοθυσία, ούτε επίπονο», έγραφε περιγράφοντας τα καθήκοντά του. «Είναι απλώς το σωστό. Εξάλλου αυτή η γυναίκα με έσωσε από μια μοίρα χειρότερη και από τον θάνατο, και μάλιστα για πολύ πολύ καιρό».

Ο Σνέλινγκ είχε γνωρίσει τη μελλοντική του σύζυγο στο πανεπιστήμιο, σε έναν χορό δευτεροετών. Τη συνόδευε ένας φοιτητής του Γέιλ, με τον οποίο είχε δεσμό. Δεν κράτησε όμως. «Η Αντριέν ήταν το κορίτσι που ήθελα, το κορίτσι που χρειαζόμουν στη ζωή μου. Γρήγορα κατάλαβα ότι ήταν και το κορίτσι που έπρεπε να παντρευτώ».

Πλην όλων αυτών, όμως, η Αντριέν ήταν και πολύ μελετηρή φοιτήτρια, γεγονός που επίσης κατάλαβε πολύ γρήγορα ο Σνέλινγκ. Ετσι αναγκάστηκε να γίνει και ο ίδιος μελετηρός. Στην επιστολή του αναφερόταν στο εξής χαρακτηριστικό περιστατικό: μια ημέρα όπου εκείνη είχε στρώσει μια κουβέρτα και διάβαζε στο ύπαιθρο εκείνος την πλησίασε με σκοπό να της γίνει «τσιμπούρι». «Δεν μελετάς», του είπε. «Μελετώ εσένα», της απάντησε εκείνος.

Παντρεύτηκαν στις 12 Μαρτίου 1951. Τον μήνα του μέλιτος τον πέρασαν στις Βερμούδες. Σύντομα ήρθαν και τα παιδιά - πέντε μέσα σε δέκα χρόνια -, αλλά και μια σειρά από επιχειρηματικές περιπέτειες του Σνέλινγκ: από τεχνητή γονιμοποίηση σε αγελάδες έως κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις. Λίγα χρόνια αργότερα έγινε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου στην πόλη όπου έμεναν και το 1970 οικονομικός διευθυντής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στην Πενσιλβάνια. Ολα αυτά τα χρόνια η Αντριέν στεκόταν στο πλάι του. Οταν λοιπόν αρρώστησε, ο Σνέλινγκ αισθάνθηκε ότι ήρθε και για εκείνον η ώρα να ανταποδώσει.

«Θέλει να είναι μαζί μου. Ερχεται λοιπόν όπου και αν πάω. Ζούμε μαζί με όλη την έννοια της λέξης», έγραφε στην «Αναφορά» του. Νωρίτερα είχε διαβεβαιώσει τους αναγνώστες ότι δεν σκόπευε να «περιαυτολογήσει» περιγράφοντας μια ζωή ευλογημένη, «κατά την οποία οι καλές στιγμές υπερτερούσαν των κακών».

Κλείνοντας ο Σνέλινγκ ανακαλούσε στη μνήμη του τον λογότυπο του ιδιωτικού σχολείου όπου πέρασε τα τελευταία μαθητικά του χρόνια: ένα μελίσσι με πολλές μέλισσες και τη λατινική φράση «non sibi». Που θα πει: όχι για τον εαυτό σου μόνο.

πηγή: http://www.pamesamo.gr

Γιατί δεν τα σκεφθήκαμε;

 

 

 

 

 

 

Τελικά, άλλο είναι ''κοιτάω'' και άλλο ''βλέπω''. Σίγουρα για κάποια από τα επόμενα θα πεις ''καλά, και εγώ γιατί δεν το σκέφτηκα;''