H Ιστορία της Οδοντόβουρτσας~!

Το πρώτο εργαλείο φροντίδας των δοντιών έχει ηλικία 5.500 χιλιάδων χρόνων. Οι πρώτοι που μερίμνησαν για την υγιεινή των δοντιών τους ήταν οι Βαβυλώνιοι και οι Αιγύπτιοι, που χρησιμοποιούσαν υγρή σκλήθρα για να τα τρίβουν. Γύρω στο 1600 π. Χ. οι Κινέζοι χρησιμοποιούσαν ένα ξυλαράκι από αρωματικό δέντρο, το οποίο μασούσαν. Αυτό καθάριζε τα δόντια, φρεσκάροντας παράλληλα την αναπνοή.

Στα μέσα του 16ου αιώνα οι Κινέζοι έκαναν ένα βήμα παραπέρα, στερεώνοντας τις σκληρές τρίχες από το σβέρκο των γουρουνιών σε μια λαβή από κόκαλο ή μπαμπού. Η ανακάλυψη αυτή διαδόθηκε ταχύτατα στην Ευρώπη. Έτσι έχουμε αναφορές του 1560 από τη Γαλλία για χοντροφτιαγμένες οδοντόβουρτσες με καμπυλωτή κεφαλή. Οι Ευρωπαίοι ωστόσο επέλεγαν αντί για γουρουνότριχες, τις μαλακότερες αλογότριχες ή φτερά. Κατά το 18ο αιώνα το φινίρισμα τελειοποιήθηκε.
Οι εύποροι συνήθιζαν πλέον να έχουν οδοντόβουρτσες με λαβές από χρυσό ή ελεφαντόδοντο, ενώ ο Άγγλος William Addis ήταν ο πρώτος που άρχισε γύρω στο 1780 να παράγει μαζικά οδοντόβουρτσες. Η λαβή τους ήταν οστέινη και στην άκρη βρισκόταν το βουρτσάκι με τις κολλημένες γουρουνότριχες ή αλογότριχες, που πρόβαλαν μέσα από τρυπίτσες.
Οι πρώτες πλαστικές οδοντόβουρτσες έκαναν, για πρώτη φορά, την εμφάνισή τους στην αγορά το 1938. Απ’ όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν οδοντόκρεμα ήταν οι Αιγύπτιοι
Οι πρώτες οδοντόκρεμες.
Ήδη το 5.000 π. Χ. κατασκεύαζαν οδοντόκρεμα σε μορφή σκόνης. Η σκόνη ήταν φτιαγμένη από διάφορα υλικά, όπως θρυμματισμένα κομμάτια από κεφάλι βοδιού, ελαφρόπετρα, σκόνη από τσόφλια αυγών και σμύρνα. Δε γνωρίζουμε ακριβώς πώς χρησιμοποιούσαν τη σκόνη, αλλά οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι την έτριβαν πάνω στα δόντια τους με τα δάχτυλα.
Η παλαιότερη αναφορά στην οδοντόκρεμα γίνεται σε ένα χειρόγραφο από την Αίγυπτο και το χειρόγραφο αυτό πιστεύεται ότι έχει γραφτεί στον 4ο μ.Χ. αιώνα. Οι οδοντόπαστες που αναφέρονται στο χειρόγραφο έγιναν από ένα μείγμα με λουλούδια. Ομοίως, υπάρχουν πολλά σκευάσματα της οδοντόκρεμας που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αρχαιότητα και τα περισσότερα από τα σκευάσματα αυτά είχαν ούρα ως το βασικό συστατικό.
Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν ως επί το πλείστον καρβουνόσκονη και φλοιούς δέντρων. Οι Ρωμαίοι ήταν επιπλέον οι πρώτοι που αντιμετώπιζαν τη δυσοσμία της αναπνοής με διάφορα μπαχαρικά. Μετά τους Ρωμαίους, η υγιεινή των δοντιών έμεινε στάσιμη για τα επόμενα 1.200 χρόνια. Μόλις το 1700 άρχισαν Ευρωπαίοι και Αμερικανοί γιατροί, οδοντίατροι και χημικοί να παρασκευάζουν οδοντική σκόνη. Το διττανθρακικό νάτριο ήταν το βασικό συστατικό στα περισσότερα μείγματα του είδους, αλλά σε πολλές περιπτώσεις πρόσθεταν συστατικά άκρως επικίνδυνα, για παράδειγμα σκόνη από τούβλα.
Μερικές παλιές συνταγές οδοντόκρεμας είναι πραγματικά περίεργες. Για παράδειγμα, τον 18ο αιώνα, αμερικανοί και βρετανοί χρησιμοποίησαν μια οδοντόκρεμα που φτιάχτηκε από ψωμί. Μια άλλη συνταγή χρησιμοποιούσε αίμα Δράκου (!)
 Η χρήση της οδοντόκρεμας έγινε ευρέως διαδεδομένη, ωστόσο, μόνο κατά τον 19ο αιώνα με τη μορφή σκόνης. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι πρόσθεταν λειαντικά, όπως σπασμένα κόκαλα, κελύφη αυγών και όστρακα στρειδιών.
Τον 9ο αιώνα, ένας μουσικός από την Περσία και σχεδιαστής μόδας που ονομάζεται Ziryab εφηύρε έναν τύπο οδοντόκρεμας που δεν ήταν μόνο χρήσιμη για το πλύσιμο των δοντιών, αλλά είχε και μια ευχάριστη γεύση. Δυστυχώς, τα ακριβή συστατικά αυτής της οδοντόκρεμας δεν ήταν γνωστά.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, κάποιοι σκέφτηκαν να προσθέσουν στην οδοντική σκόνη γλυκερίνη, κι έτσι δημιουργήθηκε η οδοντόκρεμα, που η γεύση της ήταν σαφώς πιο ευχάριστη.
Η εταιρεία Colgate ήταν η πρώτη που έβγαλε σε μαζική παραγωγή οδοντόκρεμα, το 1873. Πουλιόταν σε βάζα. Το 1892 έκανε την εμφάνισή της οδοντόκρεμα στη μορφή που τη συναντάμε σήμερα, δηλαδή, σε σωληνάριο.
Το 1914, το φθόριο προστέθηκε στην οδοντόκρεμα για πρώτη φορά. Ωστόσο, η κίνηση αυτή επικρίθηκε έντονα από την Αμερικανική Οδοντιατρική Ομοσπονδία το 1937. Ωστόσο, η οδοντόπαστα φθορίου που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1950 πήρε την έγκριση του Συνδέσμου.
Η οδοντόκρεμα σε πτυσσόμενο σωλήνα όπως σήμερα εφευρέθηκε για πρώτη φορά το 1892 από έναν οδοντίατρο που ονομάζεται Dr. Washington Sheffield. Ως εκ τούτου, μπορούμε να πούμε ότι η σύγχρονη-οδοντόκρεμα εφευρέθηκε από τον ίδιο.
Η καταχώρηση είναι αφιερωμένη στον Μάριο που είχε πολύ μεγάλη απορία με τι καθάριζαν τα δόντια τους οι προκάτοχοί μας, πριν εφευρηθεί η οδοντόκρεμα.
Πηγή: BioNews 

Ελλάδα, 7 Μαίου του 2012 έτους

 

Μια μέρα έπειτα από την 14η εκλογική διαδικασία μετά την επανίδρυση της Δημοκρατίας το 1974. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα, το πολιτικό σκηνικό παραμένει ρευστό. Ο πολίτης χρησιμοποίησε το πιο δυνατό του όπλο, την ψήφο του, ίσως για την πιο ώριμη, την  πιο συνειδητοποιημένη ψηφοφορία των τελευταίων ετών.  

Τα μέχρι πριν λίγα χρόνια μεγάλα σε ποσοστό κόμματα είδαν τους ψηφοφόρους τους να τους εγκαταλείπουν . Αριστερά κόμματα ανέβασαν αισθητά τα ποσοστά τους , αλλά και η φωνή των ακροδεξιών στοιχείων ακούστηκε δυνατά. Σαφώς και δεν μπορούμε να πανηγυρίζουμε για την άνοδο της Αριστεράς από τη στιγμή που 21 μέλη Χρυσής Αυγής καταλαμβάνουν βουλευτική έδρα. Είκοσι ένα υποστηρικτές του Χίτλερ θα καλύπτονται από τη βουλευτική ασυλία.  Η Ελλάδα που τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο περισυνέλλεγε τους νεκρούς της, θύματα των Ναζιστών από τα ολοσχερώς κατεστραμμένα χωριά της στην Κρήτη, στην Κοζάνη, στις Σέρρες, στη Δράμα, στη Θεσσαλονίκη, στα Φάρσαλα, στη Λάρισα, στην Ήπειρο, στην Αχαΐα και σε άλλα μέρη , είναι η ίδια Ελλάδα που επιλέγει να βάλει τους δολοφόνους της στη Βουλή των Ελλήνων. Στο Δίστομο η Χρυσή Αυγή πήρε 335 ψήφους. Πριν της εκλογές κυκλοφορούσε το σύνθημα ‘’Κλειδώστε τον παππού και την γιαγιά στο σπίτι’’ για να μην ψηφίσουν τα μέχρι χθες μεγάλα κόμματα. Εδώ θα παρακαλούσα όσοι έχουν γιαγιά και παππού στο σπίτι , που υπήρξαν ζωντανοί μάρτυρες της θηριωδίας των Φασιστών να κλείσουν τα ραδιόφωνα τους και να τους προστατεύσουν από την Ελληνική πραγματικότητα.  Από τον ανοικτό δέκτη της τηλεόρασης σκυλήσιες κραυγές  φωνάζουν ‘’Εγέρθητε ¨ στην άφιξη του αρχηγού των Φασιστών. Αδυνατώ να ασχοληθώ άλλο μαζί τους. Θέλω μόνο να αναφέρω το ποσοστό του 19% που συγκεντρώνουν τα κόμματα που μένουν εκτός Κοινοβουλίου και το ποσοστό της Αποχής που αγγίζει το 35%  Ναι, είναι γεγονός  στην Ελλάδα του 2012, με ποσοστό ανεργίας  που ξεπερνάει το 22%, η αποχή παραμένει το πρώτο κόμμα.. Συνολικά το ποσοστό της αποχής και το ποσοστό των εκτός της Βουλής κομμάτων φτάνει στο 54% του εκλογικού σώματος. Το σύστημα έκανε αδύνατη την συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία των Ελλήνων φοιτητών και πολιτών που βρίσκονται μακριά από την εκλογική τους περιφέρεια, εξαιτίας του υψηλού κόστους μετακίνησης. Να σημειώσω ότι στη Γαλλία του 2012 δίνεται η ευκαιρία στους πολίτες να ψηφίσουν δια πληρεξουσίου. Φυσικά, κανένα ελαφρυντικό δεν έχουν αυτοί που αγνόησαν την κάλπη όχι λόγω αδυναμίας μετακίνησης στην περιφέρεια τους, αλλά από προσωπική επιλογή. Κλείνοντας θα ήθελα να απευθυνθώ στα τρομολάγνα ΜΜΕ που την επόμενη μέρα των εκλογών όχι μόνο δεν σεβάστηκαν το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά αναδημοσιεύσαν ειδήσεις τρομοκρατίας από τους Ευρωπαίους ‘φίλους’  μας που ενώ είχαν σιωπήσει λίγες μέρες πριν , μετά την ανάγνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων θυμηθήκαν ότι η Ελλάδα πτωχεύει....και βρίσκεται σε κρίση. Επιτέλους πρέπει να αντιληφθούν ότι ένας ήδη χρεοκοπημένος και πεινασμένος Λαός δεν φοβάται την πτώχευση της χώρας του.

 Και μια θερμή παράκληση! Αυτό το καταραμένο το χρηματιστήριο δεν βρίσκονταν σε ανοδική πορεία πριν τις εκλογές και σήμερα καταποντίστηκε! Επομένως, μην μας ζαλίζεται με την βουτιά του χρηματιστηριακού δείκτη!

Κλείνοντας σας παραθέτω μια φράση του Θουκυδίδη και την αφήνω στο δικό σας σχολιασμό: ¨ Ή ελευθερία ή ησυχία, πρέπει να διαλέξετε. Ή θα είστε ελεύθεροι, ή θα είστε ήσυχοι, και τα δύο μαζί δε γίνονται».


Οδοντόβουρτσα

Ο Θρύλος του Σκιάχτρου

Ένα υπέροχο βιντεάκι από το Youtube, ένας ύμνος στην διαφορετικότητα... Αφιερωμένο σε όλους εμάς που τα βλέπουμε όλα άσπρα ή μαύρα..και αγνοούμε τα υπέροχα χρώματα που βρίσκονται ανάμεσα στις δύο αντιθέσεις.. αφιερωμένο στις παρωπίδες που μας φόρεσαν και εμείς με περηφάνια επιδεικνύουμε..

οδοντόβουρτσα

Μια καρδιά από πηλό.

Κι ύστερα χαμογελάς.. και μετά δαγκώνεις τα χείλη σου. Θυμώνεις… ρυτίδες έντονες σχηματίζονται στο 19 χρόνο πρόσωπο σου ,,,και ρίχνεις κάτω το μικρό πήλινο μπιμπελό που είχες ορκιστεί στον εαυτό σου πως θα το κρατήσεις για πάντα .Και κλαις… με αναφιλητά δυνατά, γοερά με όλη σου την ψυχή. Και μετά χτυπάει το τηλέφωνο. .Ακούς ένα μικρό ήχο, δεν είναι κλήση, είναι μήνυμα. Και πάλι χαμογελάς. Και σκουπίζεις τα μουτζουρωμένα από τη μαύρη μάσκαρα μάγουλά σου. Με τρεμάμενα χέρια πιάνεις αυτό το μικρό  ηλεκτρονικό πραγματάκι που νιώθεις ότι έχει φυλακίσει στο πλαστικό του σώμα όλη την ψυχική σου ηρεμία.. Τα δάχτυλα σου τυφλά πατούν τον αλγόριθμο που οδηγεί στην ανάγνωση του μηνύματος.  Προσπαθείς να διαβάσεις τι γράφει.. οι μπογιές από τα ματιά σου δεν στο επιτρέπουν. Ξανά ορκίζεσαι φευγαλέα στον εαυτό σου ότι δεν θα βάφεσαι από εδώ και στο εξής τόσο έντονα….’’Θέλω να μιλήσουμε’’.. Θέλει να μιλήσουμε, σκέφτεσαι. Το πρόσωπο σου φωτίζεται. Ανακτά την χαμένη του εικόνα. Σαν δροσιά πάνω στα φύλλα των κρίνων ένα πρωινό του Απρίλη. Θέλει να μιλήσουμε… κατάλαβε το λάθος του, σκέφτεσαι.. Θέλει να είμαστε μαζί. Μετάνιωσε γι αυτά που είπε.

Το μπιμπελό…που είναι το μπιμπελό? Κοιτάς το πάτωμα.. Μικρά κόκκινα κομμάτια ..μιας καρδιάς θρυψαλιασμένης  Τα βάζεις με τον εαυτό σου. Πρέπει κάποια στιγμή να ωριμάσεις και να μην αντιδράς επιπόλαια, σκέφτεσαι. Γονατίζεις και μαζεύεις ευλαβικά ένα ένα τα κομμάτια. Τα βάζεις πάνω στο γραφείο σου, παραμερίζοντας  σελίδες που έχουν καταλάβει το χώρο. Μια σελίδα γράφει πάνω της με έντονα μαύρα γράμματα « Πολιτική Φιλοσοφία ΙΙ» Εξεταστική Περίοδος Φεβρουαρίου 2012. Θα πρέπει να μελετήσεις, μονολογείς. Θα πρέπει κάποια στιγμή να μελετήσεις, τώρα έχεις πιο σημαντικά πράγματα να κάνεις.  Ανοίγεις αγχωμένη τα συρτάρια του γραφείου. Τραβάς το πρώτο από αυτά με όλη σου τη δύναμη και το ρίχνεις πάνω στο πόδι σου. Πονάς. Πονάς? Τι σημαίνει πονάς τώρα έχεις πιο σημαντικά πράγματα να κάνεις. Ο πόνος θα περάσει. Προσπαθείς να διακρίνεις μέσα στο ακατάστατο συρτάρι ένα κίτρινο σωληνάκι με μαύρα γράμματα. Το βρίσκεις με ένα άτσαλα τοποθετημένο καπάκι στην κορυφή του, η κόλλα έχει ξεχειλίσει, έχει ξεραθεί και έχει παραμορφώσει το σωληνάριο. Πρέπει να σαι πιο προσεκτική στις κινήσεις σου σκέφτεσαι. Προσπαθείς να ενώσεις τα κομμάτια μαζί. Γέρνεις το κεφάλι σου μια στα αριστερά μια στα δεξιά. Νομίζεις ότι τα κατάφερες. Χαμογελάς. Σκέφτεσαι το μήνυμα και ότι δεν έχεις απαντήσει ακόμη. Αγχώνεσαι. Αφήνεις προσεκτικά τα ενωμένα κομμάτια στο τραπέζι. Πρέπει να βιαστείς. Γιατί όμως να βιαστείς? Το ξανασκέφτεσαι. Ας περιμένει και εκείνος λίγο, όπως περίμενες και συ μια ολόκληρη μαρτυρική ώρα για κάποιο σημάδι δικό του. Γελάς πονηρά. Τελικά εξακολουθείς να έχεις το «πάνω χέρι» στη σχέση σας σκέφτεσαι.    

            Χτενίζεις με τα δάχτυλα σου τις πυκνές μαύρες σου μπούκλες. Πρέπει να φαίνομαι χάλια, σκέφτεσαι. Θα σουλουπωθώ αργότερα, ψιθυρίζεις καθησυχαστικά σε εσένα, για εκείνον, πάντα για εκείνον, όλα για εκείνον. Ανασυγκροτείσαι. Θυμάσαι ότι δεν έχεις βάλει κόλλα στα πρόχειρα ενωμένα κομμάτια. Με το αριστερό σου χέρι κρατάς σφικτά την κόκκινη καρδιά σου με το δεξί κρατάς την κόλλα. Την ανοίγεις με τον αντίχειρα σου  και τον δείκτη. Πιέζεις περισσότερο από όσο πρέπει το σωληνάριο. Ξεχειλίζει η κόλλα και λερώνεσαι. Θυμάσαι το χτυπημένο από το συρτάρι πόδι σου. Θυμώνεις. Εξοργίζεσαι. Δεν πτοείσαι όμως. Πασαλείφεις την καρδιά με κόλλα, το μπιμπελό γίνεται ένα με το αριστερό σου χέρι. Δεν πειράζει θα το ξεκολλήσεις.  Και αν το προσέξει πως είναι σπασμένο? Μειδιάζεις. Σιγά μην το προσέξει. Όπως τάχα μου πρόσεξε το ολοκαίνουργιό σου χτένισμα, που είχες αλλάξει την φράντζα σου από τα δεξιά που την έκανες συνήθως , στα αριστερά? Η΄ μήπως τότε που είχες αλλάξει το χρώμα του κραγιόν σου από λιλά σε ροδακινί το είχε προσέξει.

Ο ήχος από το κινητό, σου διακόπτει βίαια  τις σκέψεις. Ούτε δέκα λεπτά δεν μπορεί να περιμένει για την απάντησή σου, μονολογείς και χαμογελάς. Πετάς την κόλλα από το δεξί σου χέρι κάτω και τρέχεις προς το τηλέφωνο. Ανοίγεις διψασμένα το μήνυμα. Διαβάζεις. ‘’Επειδή έχουμε κανονίσει φάση με τα παιδιά δεν μπορώ να περιμένω και θα περάσω από κει σε λίγο να πάρω το Πλέι στέσιον , θα ανοίξω με τα κλειδιά μου και μετά θα στα αφήσω πάνω στο τραπεζάκι’’ . Το ξαναδιαβάζεις. Βεβαιώνεσαι για τον αποστολέα. Τινάζεις με δύναμη το αριστερό σου χέρι στον αέρα μπας και ξεκολλήσει η καρδιά. Μάταια όμως παραμένει κολλημένη.. Ξανατινάζεις το χέρι σου πιο δυνατά αυτή τη φορά. Η καρδιά ξεκολλάει και βρίσκει την θέση της στο πάτωμα, εκεί που ήταν και πριν δέκα λεπτά, σε κομμάτια πάντα. Ουρλιάζεις.

Τρέχεις προς το μπάνιο. Αφήνεις το παγωμένο νερό να μουτζουρώσει το πρόσωπο σου λες και είναι καμβάς ψυχασθενή ζωγράφου. Ρίχνεις και άλλο νερό και σαπούνι. Τα πρόσωπό σου είναι καθαρό τώρα, αλλά χλωμό. Θυμάσαι ότι είναι απόγευμα και δεν έχεις φάει τίποτα. Θυμάσαι ότι μπορεί να έρθει εκείνος από στιγμή σε στιγμή και αφήνεις την προηγούμενη σκέψη να κρυφτεί μέσα στο σιφόνι του νιπτήρα σου μαζί με τα νερά. Αρχίζεις να βάφεσαι. Τα μάγουλά σου αποκτούν ένα παιχνιδιάρικο ροδακινί χρώμα. Οι μαύροι κύκλοι κρύβονται κάτω από στρώσεις από εκρού μπογιά. Τα χείλη σου χρωματίζονται ροζ. Από τα βλέφαρά σου περνάει μια στρώση από μάσκαρα. Σκέφτεσαι πως είναι αρκετή. Φοβάσαι μην λυγίσεις και δακρύσεις και μουτζουρωθείς,  ξανά.  Βλέπεις το πρόσωπό σου στον καθρέφτη. Τιθασεύεις με ένα χτένι τις μαύρες σου μπούκλες. Κάτι δεν σου αρέσει. Αρπάζεις την μάσκαρα και βάζεις ξανά στις βλεφαρίδες σου, και ξανά με  αυτοπεποίθηση αυτή τη φορά. Με μεγάλα βήματα βγαίνεις από το μπάνιο και πας στην ντουλάπα σου. Κοιτάς τον εαυτό σου. Φοράς ένα χοντρό μαύρο καλσόν με ίσιες μαύρες μπότες και ένα κίτρινο μακρύ  πουλόβερ που αφήνει τον δεξί σου ώμο ακάλυπτο. Ανακατεύεις τα ρούχα περισσότερο στην ντουλάπα και ανακαλύπτεις ένα φουλάρι με όλα τα χρώματα του κόσμου πάνω του.. Το δένεις στο λαιμό σου. Πατάς πάνω στα  κομμάτια της καρδιάς , διασχίζεις ξανά το ένα και μοναδικό δωμάτιο του σπιτιού σου, αρπάζεις το κόκκινο σακίδιο σου και πετάς τα κλειδιά και τα πέντε ευρώ σου μέσα. Πας στην πόρτα και τραβάς το σύρτη.  Κοντοστέκεσαι. Ξαναπατάς τα κομμάτια από το μπιμπελό και αρπάζεις εκείνη την στοίβα με τις φωτοτυπίες που είχες πάνω στο γραφείο. Χτυπάς με δύναμη την πόρτα πίσω σου. Αγωνιάς μην τον πετύχεις να ανεβαίνει τα σκαλιά της πολυκατοικίας σου. Βγαίνεις στο δρόμο. Διασχίζεις την λεωφόρο και ορμάς μέσα στο σταματημένο λεωφορείο που βρίσκεται μπροστά σου.

Θα σταματήσεις μετά από δύο στάσεις. Θα διασχίσεις πάλι την λεωφόρο, θα ανέβεις τα σκαλιά του παλιού κτιρίου που στεγάζει το αναγνωστήριο δύο δυο. Θα μπεις μέσα στην αίθουσα με ησυχία και θα λουφάξεις στο ξύλινο κάθισμα. Θα ανοίξεις μηχανικά την τσάντα σου και θα ξετρυπώσεις εκείνες τις σημειώσεις. Θα περάσει από το μυαλό σου η μορφή του να μπαίνει στο σπίτι σου, να πατάει την καρδιά που είναι στο πάτωμα. Να αδιαφορεί . Να βγάζει το ηλεκτρονικό παιχνίδι από την πρίζα, να πετάει τα κλειδιά σου  στο τραπεζάκι και να χάνεται πίσω από την πόρτα.

Είναι εκείνη η στιγμή που θα νιώσεις ένα βλέμμα να σε ακουμπά στον ώμο. Είναι εκείνη η στιγμή που θα σηκώσεις τα μάτια σου από τις σημειώσεις που δεν έχεις διαβάσει και θα αντικρίσεις το ξανθό αγόρι που κάθεται απέναντι σου να σου χαμογελάει. Είναι εκείνη η στιγμή που θα ανασηκωθείς και θα ξανά καθίσεις με ίσια την πλάτη σου αυτή τη φορά. Είναι εκείνη η στιγμή που θα κοιτάξεις έξω από το παράθυρο και θα συνειδητοποιήσεις ότι είναι μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα του Ιανουαρίου.

οδοντόβουρτσα

Δεκατρείς Φεβρουαρίου του 2012 έτους.

Χθες το βράδυ πάνω στα έδρανα της βουλής η Δημοκρατία βιάστηκε με τον χειρότερο τρόπο.. Την έσυραν, την φίμωσαν έσκισαν τα ρούχα της και 199 σκυλιά χίμηξαν  πάνω της …Κοντοστάθηκαν για λίγο, σιγουρεύτηκαν ότι υπάρχουν θεατές και ασέλγησαν πάνω στο ταλαιπωρημένο της κορμί. Δεν σταμάτησαν ,  ούτε όταν τα  παιδιά της, εκλιπαρούσαν στον δρόμο. Ούτε όταν χτύπαγαν τις πόρτες και παρακαλούσαν για να σταματήσει το μαρτύριο αυτό.

Το πρωινό της σημερινής μέρας, τα ΜΜΕ και οι φυλλάδες πήραν την κακοποιημένη Δημοκρατία, την έντυσαν άτσαλα την έβαψαν έντονα και σκούπισαν τα αίματα της. Την έβαλαν να κάτσει πίσω από ένα τηλεοπτικό παράθυρο, να ποζάρει για το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας τους. Μετά την έβαλαν με το ζόρι να ακούσει την ετυμηγορία για το βιασμό της…την ανάγκασαν να ξαναζήσει εκείνες τις στιγμές. Της είπαν ότι έφταιγαν τα παιδιά της που ούρλιαζαν στους δρόμους.. Της είπαν ότι τα σπλάχνα της ήταν αλήτες και έκαναν πολύ θόρυβο. Της είπαν ότι μέσα στην αγανάκτησή τους χτυπούσαν με πολύ δύναμη ‘’την πόρτα’’ τους.  Της είπαν ότι θα πονούσε λιγότερο αν είχε πείσει τα παιδιά αυτά να σιωπήσουν. Εκείνη άκουγε αποσβολωμένη, φοβόνταν. Φοβόνταν ότι θα υπάρξει συνέχεια. Ότι τα κτήνη θα επιστρέψουν πιο ανελέητα αυτή τη φορά.

Και επέστρεψαν… Της ζήτησαν να φέρει μπροστά τους τα τρία θηλυκά παιδιά της, την Ελευθερία, την Ευτυχία  και την Αξιοπρέπεια.  Τα μάτια τους γυάλιζαν στη θέα των όμορφων κοριτσιών. Και η Δημοκρατία έκλαιγε. Τώρα πονούσε πιο πολύ , γιατί ο πόνος βρίσκονταν στην καρδιά της . Την ανάγκασαν να είναι παρούσα όταν ασελγούσαν πάνω στα παιδιά της. Πρώτα τα ξυλοκόπησαν, μετά τα έδεσαν και μετά τα βίασαν.  Της είπαν ότι έχει συμφωνήσει να τους πουλήσει τα παιδιά της. Της είπαν ότι αυτό που κάνουν είναι νόμιμο. Και η Δημοκρατία έσφιγγε τα δόντια της , δάγκωνε τα χείλη της και τα αίματα έτρεχαν .

Ξάφνου το πρόσωπο της Δημοκρατίας φωτίστηκε….θυμήθηκε ότι είχε προλάβει να κρύψει τα άλλα της παιδιά στο δάσος της Ψυχής όπου κανένα τέρας δεν μπορούσε να προσεγγίσει. …Τα δάκρυα έπαψαν να κυλούν. Ο ήχος από την ανοιχτή τηλεόραση έπαψε να της καίει τα αυτιά. Οι λόγοι των σκυλιών άρχισαν να ακούγονται πιο αχνά και στο βάθος μπορούσες να διακρίνεις τις φωνές των  ελεύθερων παιδιών της. 

            Η Ελπίδα μαζί με την Αντίσταση πλησίαζαν , τις οδηγούσε ο  μεγάλος τους αδερφός ο Αγώνας.. Η Δημοκρατία γαλήνεψε. Το τέλος του μαρτυρίου πλησίαζε. 

 οδοντόβουρτσα

χειρότερη δουλειά του κόσμου!

ευχαριστώ Αθηνούλα!

Εσείς τι ξέρετε για την οδοντόκρεμα;

Η παλαιότερη αναφορά στην οδοντόκρεμα βρίσκεται σε ένα χειρόγραφο από την Αίγυπτο, το οποίο εκτιμάται ότι έχει γραφτεί τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Οι οδοντόπαστες που αναφέρονται στο συγκεκριμένο χειρόγραφο χρησιμοποιούν ως βασικό υλικό τα λουλούδια.
Οι αρχαίοι Έλληνες...
και οι Ρωμαίοι από την άλλη χρησιμοποιούσαν ως επί το πλείστον καρβουνόσκονη και φλοιούς δέντρων. Οι Ρωμαίοι ήταν, επιπλέον, οι πρώτοι που αντιμετώπιζαν τη δυσοσμία της αναπνοής με διάφορα μπαχαρικά.
Ωστόσο, η χρήση της οδοντόκρεμας έγινε ευρέως διαδεδομένη τον 19ο αιώνα με τη μορφή σκόνης. Μάλιστα, κάποιοι σκέφτηκαν να προσθέσουν στην οδοντική σκόνη γλυκερίνη κι έτσι δημιουργήθηκε η οδοντόκρεμα, της οποίας η γεύση ήταν σαφώς πιο ευχάριστη.
Έτσι ξεκίνησε, λοιπόν, η γνωστή σε όλους μας οδοντόκρεμα, για να φτάσει έπειτα από πολλές προσμείξεις και αφαιρέσεις στη σημερινή της μορφή. Τώρα πια, βρίσκουμε σε όλα τα φαρμακεία και τα σούπερ μάρκετ πληθώρα προϊόντων, που μπορούν να μας εγγυηθούν ένα υγιές και αστραφτερό χαμόγελο.
Ας κάνουμε μια αναφορά στα είδη οδοντόκρεμας που κυκλοφορούν στο εμπόριο, για να δούμε τι μπορούν να μας προσφέρουν:
-Υπάρχουν οδοντόκρεμες που, χάρη στον πλούσιο αφρό που σχηματίζουν, μπορούν να διεισδύουν σε σημεία όπου δεν μπορεί να φτάσει η οδοντόβουρτσα.
-Σε άλλες οδοντόκρεμες το φθόριο αντικαθίσταται από αλόη και μέντα, προκείμενου να αποφευχθεί η φθορά του σμάλτου. Παρ’ όλα αυτά, μόνο τα παιδιά, που συνήθως καταπίνουν την οδοντόκρεμα, μπορούμε να πούμε ότι κινδυνεύουν. Για τους υπόλοιπους ανθρώπους, το φθόριο είναι απαραίτητο για την υγεία των δοντιών τους.
-Τέλος, υπάρχουν οδοντόκρεμες απαλλαγμένες από τεχνητά χρώματα ή αρωματικά στοιχεία, για αυτούς που επιθυμούν να προστατεύσουν τα δόντια τους με φυσικό τρόπο.
Τώρα πια, που δεν χρησιμοποιούμε φλοιούς δέντρων ή όστρακα, ας επιλέξουμε με σωστά κριτήρια τα προϊόντα που θα μας εξασφαλίσουν ένα υγιές χαμόγελο.

πηγή:Tromaktiko

Τόση Δημοκρατία έχουμε να δούμε από τη Χούντα

Τρία χρόνια πέρασαν από την εν ψυχρώ δολοφονία ενός αθώου παιδιού. Η ''Δημοκρατία'' μας συνεχίζει να φοράει  κουκούλα...Ένα βιντεάκι που τα λέει όλα από μόνα του. Η εικόνα άλλωστε ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις. Εξαιρετικά , λοιπόν , αφιερωμένο σε αυτούς που ακόμη ''αγανακτούν'' με τους Γνωστούς- Αγνώστους που θρέφουμε στοργικά στα σπλάχνα μας και στο μυαλό μας.

odontovourtsa

Οδοντόβουρτσα: πόσα ξέρεις για το πρώτο πράγμα που βάζεις στο στόμα σου κάθε πρωί;

Την χρησιμοποιείς πριν καν μιλήσεις το πρωί και πριν πεις την
τελευταία λέξη σου κάθε βράδυ. Την αφήνεις να μπαινοβγαίνει στο στόμα σου χωρίς φραγμούς και είναι η μοναδική γυναίκα που θα εμπιστεύεσαι για πάντα. Καλό θα είναι να μην την μοιραστείς ποτέ...


Ο δείκτης του χεριού ήταν η πρώτη... οδοντόβουρτσα που χρησιμοποιήθηκε και κλαδιά αρωματικών φυτών ήταν εκείνα που έδωσαν αρχικά δροσερή αναπνοή. Ποιος αγόρασε πρώτος οδοντόβουρτσα και ποιος έγινε πλούσιος κατοχυρώνοντας την;

Οι πρώτοι που σκέφτηκαν να πλύνουν τα δόντια τους ήταν οι Βαβυλώνιοι. Από το 5.000 π.Χ. έτριβαν τα δόντια τους με τον δείκτη του χεριού, πάνω στον οποίο έβαζαν μια σκόνη από νερό, μύρο, τσόφλι αυγού, οπλή βοδιών και ελαφρόπετρα.

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, οι οποίοι σχεδόν ταυτόχρονα ανησύχησαν για την στοματική τους υγιεινή, χρησιμοποιούσαν το υλικό των Βαβυλωνίων και παράλληλα μασούσαν φύλλα αρωματικών φυτών.
Πολύ αργότερα, το 1200 μ.Χ το πρώτο εργαλείο καθαρισμού δοντιών χρησιμοποιείται από Κινέζους μοναχούς, αφού σε μια λαβή από κόκκαλο ή μπαμπού στερέωσαν τρίχες από το σβέρκο των αλόγων.
Η λέξη οδοντόβουρτσα εμφανίζεται πρώτη φορά σε κείμενο το 1690, στην αυτοβιογραφία του Άγγλου αρχαιολόγου Anthony Wood.

Μαζική παραγωγή καταγράφεται το 1780 από τον επίσης, Άγγλο, William Addis, ο οποίος όσο ήταν στην φυλακή καθάριζε τα δόντια του με ένα μικροσκοπικό κομμάτι ύφασμα στηριγμένο πάνω σε ένα κόκκαλο από το φαγητό του. Όταν βγήκε έγινε πάμπλουτος. Και οι απόγονοί του: wisdomtoothbrushes.com.
Το 1857 ο Αμερικανός H.N. Washworth κατοχυρώνει την οδοντόβουρτσα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και το 1885 η εταιρεία Florence Manufacturing βγάζει τη δική της οδοντόβουρτσα και μάλιστα σε κουτάκι!

Η οδοντόβουρτσα, όπως την ξέρουμε σήμερα, από τρίχες νάιλον με στρογγυλεμένες άκρες κυκλοφόρησε στις 24 Φεβρουαρίου του 1938 στο Νιού Τζέρσεϊ και από τότε η εξέλιξή τους υπήρξε ραγδαία.
Το 1939 εμφανίστηκαν στην Ελβετία οι πρώτες ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες, το 1961 η General Electric λανσάρει την επαναφορτιζόμενη ασύρματη οδοντόβουρτσα, ενώ το 1987 παρουσιάζεται για πρώτη φορά η πρώτη ηλεκτρική.
Πρόσφατα κυκλοφόρησαν στην Αμερική και τα παλιά αρωματικά κλαδιά των Αιγυπτίων, για τους νοσταλγούς του παρελθόντος...

πηγή:cosmo.gr

38 Χρόνια μετά η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Τραγική ειρωνεία στη  χούντα του σήμερα,  δεν παίρνουν μέρος  μόνο  ακροδεξιά στοιχεία αλλά και κάποιοι από εκείνους τους φοιτητές του Πολυτεχνείου....Η εξουσία , τελικά , διαβρώνει τα πάντα...

Εξοργίζομαι…

Ζούμε σε μια χώρα που στην κυβέρνησή της συμμετέχουν αρμονικά άτομα που καταθέτουν στεφάνι στην μνήμη της Χούντας της 21^ης Απριλίου του 1967.

Ντρέπομαι…

Η κυβέρνηση μας , μας απειλεί πως αν δεν λιμοκτονήσει ο Έλληνας, οι Ευρωπαίοι θα μας βγάλουν από το Ευρώ.

Αγανακτώ…

Κανένα μέτρο που έχει ληφθεί -κατά γενική ομολογία- δεν είναι δίκαιο για τους Έλληνες πολίτες , αλλά είναι απαραίτητο (!!!!) για να αποφευχθεί η πτώχευση της Ελλάδας..

Αντιστέκομαι…

Αλήθεια την πτώχευση του Έλληνα την έχουν σκεφτεί οι κυβερνώντες?? Έχουν σκεφτεί πως εν έτη 2011, στα σχολεία της Αθήνας υπάρχουν παιδιά που λιποθυμούν στα προαύλια των σχολείων τους από υποσιτισμό?

Θλίβομαι…

Ντρέπομαι πολύ, που ζω σε αυτή τη χώρα. Λυπάμαι πολύ, που μου στέρησαν τα όνειρα μου. Εξαγριώνομαι που δεν έχουν την αξιοπρέπεια να παραδεχτούν- έστω και την ύστατη στιγμή- τα λάθη τους και να δώσουν την εξουσία πίσω στο λαό.

 ΄΄Αυτοί που καθιστούν μια ειρηνική επανάσταση αδύνατη, κάνουν μια βίαιη επανάσταση αναπόφευκτη.΄΄ ( Τζων Κέννεντυ, 1917-1963, Αμερικανός πρόεδρος [1960-1963])

                                                                   Οδοντόβουρτσα 16-11-2011